واكاوي تأثيرپذيري كارآفريني سازماني از سبك رهبري تحول آفرين با توجه به نقش ميانجي يادگيري سازماني

پژوهش حاضر باهدف بررسي تأثير سبك رهبري تحول آفرين بر كارآفريني سازماني باتوجه به نقش ميانجي يادگيري سازماني انجام پذيرفت. پژوهش برمبناي هدف از نوع كاربردي و از حيث ماهيت و روش، توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان بيمه شعب سازمان تأمين اجتماعي استان كرمانشاه به تعداد 436 نفر است كه براساس روش نمونه گيري تصادفي و بااستفاده از فرمول كوكران 205 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه هاي استاندارد رهبري تحول آفرين باس و آووليو (2000)، كارآفريني سازماني هيل (1996) و يادگيري سازماني نيف (2001) بود كه روايي آنها با استفاده از روش اعتبار محتوا و پايايي آنها از طريق آلفاي كرونباخ تأييد شده است. براي بررسي و آزمون فرضيه هاي پژوهش، از روش مدل سازي معادلات ساختاري و نرم افزارSMART-PLS  استفاده شده است. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه در سطح خطاي 0.05 رهبري تحول آفرين تأثير مثبت و معناداري بر كارآفريني سازماني و يادگيري سازماني دارد. همچنين يادگيري سازماني بر كارآفريني سازماني تأثير مثبت و معناداري دارد. افزون براين، درسطح خطاي 0.05 يادگيري سازماني، نقش متغير ميانجي در تأثير رهبري تحول آفرين بر كارآفريني سازماني دارد. بنابراين، سازمان موردمطالعه مي تواند بااستفاده از سبك رهبري تحول آفرين و راهبرد يادگيري سازماني، شرايط مناسبي را براي بروز رفتارهاي خلاقانه، نوآورانه و كارآفرينانه فراهم نمايد.