مطالعه ميزان آلودگي ماهيان سيم (Abramis brama (Berg, 1905 رودخانه سياه‌درويشان استان گيلان به سستود Ligula intestinalis (Linnaeus, 1758) و بررسي تنوع مولكولي آنها با استفاده از ارزيابي ناحيه ريبوزومي ITS2

Ligula intestinalis (Linnaeus, 1758) يكي از شايع‌ترين انگل‌هاي ماهيان آب شيرين است. اين مطالعه با هدف بررسي آلودگي احتمالي ماهيان سيم (Abramis brama) صيد شده از رود سياه‌درويشان به سستود L. intestinalis و ويژگي‌هاي ريخت‌شناسي و مولكولي آنها انجام شد. تعداد 75 قطعه ماهي سيم پس از كالبدگشايي، تمام بخش‌هاي محوطه شكمي آنها از نظر وجود آلودگي به پلروسركوئيدهاي  L. intestinalis به طور كامل مورد بررسي قرار گرفت. سپس مشخصات مورفومتريك انگل‌هاي جدا شده مورد بررسي قرار گرفت. در مرحله بعد تاييد تشخيص قطعي جنس و گونه نمونه‌هاي انگلي توسط كليدهاي شناسايي انجام شد. براي بررسي مولكولي، تعدادي از نمونه‌ها در دماي 20- درجه سانتي‌گراد نگهداري شدند. سپس بررسي‌هاي مولكولي از 10 پلروسركوئيد به دست آمده از 10 ماهي با بررسي ژن ITS2 انجام شد. از 75 قطعه ماهي تهيه شده 18 قطعه (24 درصد) آلوده به پلروسركوئيد L. intestinalis بودند. در اين بررسي كمترين، ميانگين و بيشترين اندازه پلروسركوئيدهاي جدا شده به ترتيب 8، 26 و 74 سانتي‌متر بود. تعيين توالي ژن ITS2 جدايه‌هاي L. intestinalis با نمونه‌هاي بانك جهاني ژن نشان داد كه اين جدايه‌ها در ميزبان‌هاي مختلف و بر اساس مقايسه لكوس ژني ITS2 داراي تفاوت‌هاي ژنتيكي هستند و حضور گونه‌هاي وابسته به ميزبان در جنس Ligula محتمل است.