مقايسه ﺍﺛﺮﺑﺨﺸﯽ دﺭﻣﺎﻥ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ذﻫﻦ‌آﮔﺎﻫﯽ ﻭ طرح‌واره‌درماني ﺑﺮ تحمل پريشاني دﺍﻧﺶ‌آﻣﻮزﺍﻥ با سابقه ﺍﻗﺪﺍم ﺑﻪ ﺧﻮدﮐﺸﯽ

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه ﺍﺛﺮﺑﺨﺸﯽ دﺭﻣﺎﻥ ﻣﺒﺘﻨﯽ بر ذهن‌آﮔﺎﻫﯽ ﻭ طرح‌واره‌درماني بر تحمل پريشاني دﺭ دﺍﻧﺶ‌آﻣﻮزﺍﻥ با سابقه ﺍﻗﺪﺍم ﺑﻪ ﺧﻮدﮐﺸﯽ صورت پذيرفت.مواد و روش ها: روش پژوهش نيمه‌آزمايشي طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با مرحله پيگيري، با دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل و جامعه آماري شامل دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر شيروان و حومه كه در سال 1400 سابقه اقدام به خودكشي داشته‌اند، بود. با روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 45 نفر انتخاب و به‌طور تصادفي درگروه كنترل و گروه‌هاي آزمايش قرار گرفتند. هر سه گروه مقياس تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (2005) را تكميل كردند. سپس يك گروه آزمايش در معرض طرح‌واره‌درماني و گروه دوم آزمايش تحت درمان شناختي مبتني بر ذهن‌آگاهي قرار گرفت. پس از اجراي جلسات درماني براي گروه‌هاي آزمايش، هر سه گروه، مقياس تحمل پريشاني را تكميل كردند. پس از يك ماه از اجراي پس‌آزمون، مرحله پيگيري صورت پذيرفت و درنهايت داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS.21 و شاخص‌هاي آمار توصيفي و تحليل واريانس اندازه‌هاي مكرر چندمتغيره تجزيه‌وتحليل شدند.يافته ها: نتايج حاكي از اثربخشي دو مداخله بر تحمل پريشاني بود اما با توجه به مقادير اختلاف ميانگين نمرات در مراحل مختلف اندازه گيري در گروهها، درمان مبتني بر ذهن آگاهي نسبت به طرح واره درماني، براي مؤلفه تنظيم تلاشها براي تسكين پريشاني و اما براي سه مؤلفه ديگر، طرح واره درماني اثربخشي بيشتري در دانش آموزان با سابقه اقدام به خودكشي داشته است. نتيجه گيري :با توجه به يافته هاي حاصل، ميتوان براي افزايش تحمل پريشاني در نوجوانان با سابقه خودكشي از تركيب دو مداخله ذهن آگاهي و طرح واره درماني سود جست.