اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر آشفتگي روان‌شناختي و سرمايه روان‌شناختي بيماران مبتلا به سوء‌هاضمه بدون زخم

زمينه و هدف: بيماري ديس پپسي موجب بروز مشكلات روان‌شناختي و كاهش سلامت روان‌شناختي در افراد مي شود. اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر آشفتگي روان‌شناختي و سرمايه روان‌شناختي بيماران مبتلا به سوءهاضمه بدون زخم انجام شد.مواد و روش ها: روش پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل بيماران با سوءهاضمه بدون زخم در كلينيك فوق تخصصي گوارش طوبي در شهرستان ساري و قائمشهر در سال ۱۴۰۱ بود. از بين آن ها تعداد 30 نفر با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه (15 نفر در گروه آزمايش و 15 نفر در گروه كنترل) جايگزين شدند. افراد حاضر در گروه آزمايش شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي (8 جلسه) و هر هفته يك جلسه 90 دقيقه اي دريافت كردند. پرسش‌نامه هاي پژوهش آشفتگي روان‌شناختي و سرمايه هاي روان‌شناختي بود.يافته ها: نتايج نشان داد قبل از مداخله تفاوت معني‌داري بين ميانگين نمرات آشفتگي روان‌شناختي و سرمايه هاي روان‌شناختي گروه مداخله و كنترل وجود ندارد ولي بين ميانگين اين نمرات در گروه مداخله و كنترل بعد از مداخله، تفاوت معني‌دار آماري وجود داشت. ميانگين و انحراف معيار آشفتگي روان‌شناختي در پس آزمون 35/40±3/33و سرمايه روان‌شناختي 81/33±5/96به دست آمد (0/001 P). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي موجب كاهش علائم آشفتگي روان‌شناختي و افزايش سرمايه روان‌شناختي در بيماران مبتلا به سوءهاضمه بدون زخم شده بود. بنابراين استفاده از اين روش به عنوان يك استراتژي اثربخش براي كاهش مشكلات روان‌شناختي بيماران توصيه مي شود.