بررسي تأثير تزريق متيل جاسمونات در هسته مركزي آميگدال بر رفتار شبه‌اضطرابي و اختلال در رفتار اجتماعي در موش‌هاي صحرايي در معرض استرس حاد

زمينه و هدف: مطالعه حاضر به‌منظور بررسي تأثير تجويز هورمون متيل جاسمونات (MeJA) در هسته مركزي آميگدال  (CeA) بر رفتارهاي شبه‌اضطرابي و اجتماعي در موش‌هاي صحرايي نر بالغ در معرض استرس حاد طراحي شد.مواد و روش ها: موش‌هاي صحرايي نر بالغ به‌صورت دوطرفه در ناحيه  CeA  كانول‌گذاري شدند. پس از دوره بهبودي، حيوانات به مدت يك هفته روزانه 1 ساعت تحت استرس بي‌حركتي قرار گرفتند. سپس درمان با تزريق دوطرفه MeJA در دوزهاي 2/5، 5 و 10 ميكروگرم به داخل CeA صورت گرفت. رفتار حيوانات به‌ترتيب در ماز به‌علاوه مرتفع (EPM)، ميدان باز (OF) و آزمون تعامل اجتماعي بررسي گرديد.يافته ها: حيوانات قرارگرفته در معرض استرس بي حركتي، در مقايسه با موش هاي كنترل افزايش رفتار اضطرابي در آزمون‌هاي EPM و  OFنشان دادند. با اين حال، تزريقMeJA  در دوزهاي 5 و 10 ميكروگرم در CeA باعث كاهش شاخص‌هاي رفتار شبه‌اضطرابي ناشي از استرس در هر دو آزمون گرديد (0/01 p). علاوه بر اين، حيوانات تحت استرس در مقايسه با موش‌هاي كنترل، اختلال رفتار اجتماعي را در آزمون تعامل اجتماعي نشان دادند. با اين حال، تزريق MeJA در دوز 10 ميكروگرم اختلال رفتار اجتماعي را در موش‌هاي قرارگرفته در معرض استرس بي حركتي بهبود داد (0/05 p).نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه  نشان مي دهد  MeJA مي تواند در كاهش رفتارهاي شبه‌اضطرابي و اختلال در تعامل اجتماعي در موش هاي صحرايي قرارگرفته در معرض استرس بي حركتي مؤثر باشد.