بررسي الگوي مقاومت دارويي در باكتري‌هاي مولد عفونت‌هاي ادراري در بيماران مراجعه‌كننده به دو مركز درماني و تشخيص طبي شهر يزد، ايران

زمينه و هدف: عفونت هاي مجاري ادراري (UTI[1]) از بيماري‌هاي عفوني شايع در سنين جواني و ميانسالي مي‌باشد. تجويز آنتي‌بيوتيك‌هاي در طيف گسترده و افزايـش مقاومـت آنتـي‌بيوتيكي، تعيين الگوي مقاومـت باكتري‌ها را در پيشبرد درمـان ضـروري مي‌سازد. هدف از اين مطالعه، تعيين الگوي مقاومت دارويي در باكتري‌هاي مولد عفونت‌هاي ادراري در بيماران مراجعه‌كننده به دو مركز درماني و تشخيص طبي شهر يزد، ايران بود.مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي- مقطعي در يك دوره يك ساله (1398) برروي 3563 نمونه عامل UTI بخش ميكروب‌شناسي آزمايشگاه تشخيصي مركزي و بيمارستان شهيد صدوقي يزد انجام شد. باكتري‌هاي جداشده با روش‌هاي فنوتيپي شناسايي و مقاومت آنتي‌بيوتيكي جدايه‌ها به روش ديسك ديفيوژن انجام شد.يافته ها: از 3563 جدايه مثبت 80.4 درصد از بيماران سرپايي و 6.19 درصد از بيماران بستري جدا شد. شايع‌ترين باكتري‌هاي عامل  UTI در دو مركز شامل: اشريشيا كلي (8.57 درصد)، كلبسيلا پنومونيه (7.9 درصد)، استافيلوكوكوس اورئوس (1.9 درصد)، استرپتوكوكوس آگالاكتيه (7 درصد) و اسينتوباكتر (2.0 درصد) بود. بيشترين مقاومت آنتي‌بيوتيكي در جدايه هاي اشرشياكلي بيماران سرپايي آموكسي سيلين-كلاوونات (9.62 درصد) و سپس ناليديكسيك اسيد (9.61 درصد) و در بيماران بستري آمپي سيلين (86 درصد) و كوتريموكسازول (72 درصد) بود. بيش از نيمي از اين جدايه ها ESBL مثبت بودند.نتيجه‌گيري: از آن‌جا كه توزيع مقاومت آنتي بيوتيكي جدايه هاي عامل UTI در بيماران بستري و سرپايي متغير مي‌باشد از اين‌رو تعيين مقاومت آنتي‌بيوتيكي عوامل عفونت در مراكز تشخيصي- درماني در مناطق مختلف جغرافيايي اهميت دارد.