بررسي سطح سرمي دي- دايمر، فيبرينوژن و اينترلوكين۶ به‌عنوان پارامترهاي شاخص براي شروع به‌موقع درمان بيماران كوويد 19-

زمينه و هدف: پاندمــي كوويــد-۱9 كــه توســط كرونــاويــروس ايجاد شده به يكي از بزرگ‎ترين مشكلات بهداشــتي قرن حاضر تبديل شــده اســت. نقش داده‌هاي آزمايشگاهي در تشخيص اشكال شديد كوويد-19 به‌طور قطع ثابت نشده است. اين پژوهش با هدف يافتن راه‌هاي پيشگيري سريع بيماري كوويد-19 انجام شد.مواد و روش ها: : اين مطالعه بر روي 43 نفر از بيماران كوويد-19 از اسفند1400 تا اردبيهشت 1401 در مركز خصوصي مهرگان استان خوزستان انجام شد .آزمايش‌هاي هماتولوژيك و بيوشيميايي بيماران انجام شد. براي به‌دست‌آوردن مقدار متغيرها ازجمله دي-دايمر و اينترلوكين6 از دستگاه الايزا (Biotek ELX 800TS) و براي فيبرينوژن از روش انعقاد Clauss استفاده شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با اسـتفاده از نرم‌افزار آماري  spssورژن 22 و Graph pad prismورژن 9 انجام شد.يافته ها: : يافته‌ها تفاوت معني‌داري در ميزان اينترلوكين۶، دي-دايمر و فيبرينوژن نشان داد كه اين ميزان برابر با 0.0001 بود (P 0.05). سطح آستانه و مساحت زيرمنحني مشخصه عملكرد گيرنده اينترلوكين6 به‌ترتيب 20/06 پيكوگرم/ميلي‌ليتر و837 /0، دي-دايمر 952/5 نانوگرم/ميلي‌ليتر و 0/929 و فيبرينوژن 206/5 ميلي گرم/دسي ليتر و 0/768 بود. ويژگي و حساسيت پيش‌بيني شدت كوويد-19 اينترلوكين 6 به‌ترتيب 67/44 درصد و 100 درصد، دي-دايمر 60/47 درصد و 97/67 درصد و فيبرينوژن 53/49 درصد و35 /95 درصد بود. اينترلوكين6 و دي-دايمر داراي بالاترين ويژگي و حساسيت براي پيش‌بيني اوليه شدت كوويد-19 بودند اما براي فيبرينوژن اين ميزان به اندازه دو فاكتور ديگر آشكار نبود.نتيجه‌گيري: به‌ترتيب دي- دايمر و اينترلوكين 6 داراي بيشترين تأثيرات و فيبرينوژن كمترين تأثير را در شدت اين بيماري داشتند.