مقايسه اثربخشي تحريك الكتريكي فراجمجمه‌اي مغز (tDCS) و توانبخشي شناختي مبتني بر رايانه بر بهبود تكانشگري كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بيش‌‌فعالي

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي تحريك الكتريكي فراجمجمه اي مغز و توانبخشي شناختي مبتني بر رايانه بر بهبود تكانشگري كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بيش فعالي انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر شبه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه كنترل بود. به روش نمونه گيري هدفمند 60 كودك داراي اختلال نقص توجه/ بيش فعالي انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در سه گروه آزمايش 1، آزمايش 2 و كنترل (هر گروه 20 نفر) جايگزين شدند. داده ها با استفاده از مقياس درجه بندي والدين كانرز (1978)، آزمون هوش ريون (2000) و پرسش‌نامه تكانشگري بارت (1995) جمع آوري شد. آزمودني هاي گروه آزمايش 1، تحريك الكتريكي مغز را دريافت كردند. گروه آزمايش 2 نيز مداخله توانبخشي شناختي را دريافت كردند. گروه كنترل، مداخله اي را دريافت نكرد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با تحليل كواريانس چندمتغيره (مانكوا) و آزمون تعقيبي بونفروني انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه گروه هاي آزمايشي تحريك الكتريكي مغز و توانبخشي شناختي از تكانشگري پايين تري در مقايسه با گروه كنترل برخوردار بودند. همچنين با كنترل اثر پيش آزمون در دو گروه آزمايشي، بين دو روش تحريك الكتريكي فراجمجمه اي مغز و توانبخشي شناختي، تفاوت معني داري وجود دارد (0/05 P) و تحريك الكتريكي فراجمجمه اي مغز اثربخشي بيشتري در بهبود تكانشگري كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بيش فعالي داشته است.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، مي توان گفت تحريك الكتريكي مغز و توانبخشي در بهبود تكانشگري كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بيش فعالي اثربخش بودند.بنابراين از هر دو مداخله در بهبود تكانشگري اين كودكان مي توان استفاده كرد.