نقش اضطراب مرگ، ترس از ابتلا به كرونا، حمايت اجتماعي ادراك‌شده و تاب‌آوري در پيش‌بيني اختلال سازگاري

زمينه و هدف: اختلال سازگاري، يكي از شايع‌ترين اختلالات روان‌پزشكي است كه تعيين عوامل دخيل در آن حائز اهميت است. اين مطالعه با هدف بررسي نقش پيش‌بين تعيين‌كننده‌هاي فردي، اجتماعي و روان‌شناختي در اختلال سازگاري انجام گرفت.مواد و روش ها: طرح پژوهش حاضر، توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل 402 شركت‌كننده از افراد ساكن شهر تهران بودند كه به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه اختلال سازگاري بين‌المللي (IADQ)، مقياس اضطراب مرگ (DAS)، مقياس ترس از ابتلا به كوويد – 19 (FCV-19S)، مقياس چندبعدي حمايت اجتماعي ادراك شده (MSPSS) و مقياس تاب‌آوري كانر – ديويدسون (CD-RISC) جمع‌آوري شد و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 با تحليل رگرسيون خطي چندگانه به روش گام‌به‌گام تحليل شد.يافته ها: نتايج آزمون همبستگي بيانگر ارتباط معنادار متغيرهاي پيش‌بين ترس از ابتلا به كرونا، حمايت اجتماعي ادراك شده، تاب‌آوري و وضعيت تأهل با اختلال سازگاري بود و نتايج رگرسيون خطي چندگانه بيانگر تبيين اختلال سازگاري به‌ترتيب بيشترين سهم براي متغيرهاي تاب‌آوري (0/220-=β، 0/001=P)، حمايت اجتماعي ادراك شده (0/153-=β، 0/003=P)، ترس از ابتلا به كرونا (0/150=β، 0/002=P) و وضعيت تأهل (0/109-=β، 0/031=P) بود.نتيجه‌گيري: تاب‌آوري، حمايت اجتماعي ادراك شده، ترس از ابتلا به كرونا و وضعيت تأهل در اختلال سازگاري نقش دارند و توان تبيين تغييرپذيري اختلال سازگاري را دارند، در نتيجه درنظرگرفتن اين متغيرها در افرادي با اختلال سازگاري بااهميت به‌نظر مي‌رسد.