اثربخشي آموزش مفاهيم طرحواره درماني بر باورهاي هذياني و اجتناب شناختي در افراد داراي علائم وسواس فكري- عملي

زمينه و هدف: افراد داراي اختلال وسواس فكري- عملي طيفي از انواع خطاهاي شناختي مشكلات هذياني را تجربه مي كنند كه نيازمند شناخت بيشتر مداخلات درماني است. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مفاهيم طرحواره درماني بر باورهاي هذياني و اجتناب شناختي در افراد داراي علائم وسواس فكري- عملي انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري باگروه كنترل بود. جامعه آماري افراد داراي اختلال وسواس فكري- عملي مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره و روان‌پزشكي شهر سنندج در سال 1401 تا 1402 بودند كه با روش نمونه گيري دردسترس تعداد 30  نفر از آن ها انتخاب و سپس به شيوه تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر)  قرار گرفتند. درمان طرحواره درماني در 8 جلسه 90 دقيقه اي و هفته اي يك بار براي گروه آزمايش اجرا شد و گروه كنترل هيچ گونه مداخله اي در اين مدت دريافت نكردند. براي جمع‌آوري داده ها از پرسش‌نامه هاي وسواس فكري عملي براون (1989)، هذيان پيترز (2013) واجتناب شناختي سكستون و دوگاس (2004) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-24 و روش تحليل واريانس تحليل گرديد.يافته ها: نتايج نشان داد جلسات مفاهيم طرحواره درماني باعث كاهش باورهاي هذياني و اجتناب شناختي مي‌شود و نتايج پيگيري يك ماهه نشان داد كه اين تأثير ماندگار بود.نتيجه‌گيري: طرحواره درماني شامل تكنيك‌هاي تجربي است كه به بيماران امكان مي دهد الگوهاي قالبي افكار و هيجانات خود را به‌صورت عاطفي پردازش كنند كه باعث كاهش باورهاي هذياني و اجتناب شناختي در بيماران داراي اختلال وسواس مي شود.