مقايسه اثربخشي آموزش گروهي ذهن آگاهي، آموزش شناختي - رفتاري و آموزش تركيبي به مادران بر حافظه كاري و تكانشگري كودكان 7 تا 9 سال با اختلال كاستي توجه - بيش فعالي

مقدمه: كودكان با اختلال كاستي توجه- بيش فعالي با مشكلاتي در زمينه حافظه كاري و تكانشگري مواجه هستند و وضعيت رواني مادران خود را تحت تاثير قرار مي دهند. هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي آموزش گروهي ذهن آگاهي، آموزش شناختي- رفتاري و آموزش تركيبي به مادران بر حافظه كاري و تكانشگري كودكان 7 تا 9 سال با اختلال كاستي توجه-بيش فعالي شهر كرمان بود. روش كار: طرح پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه مادران و كودكان پسر پايه هاي اول تا سوم دوره اول ابتدايي داراي اختلال نقص توجه–بيش فعالي شهر كرمان بود. حجم نمونه شامل 60 نفر (15 نفر در هر گروه) به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي ساده در گروه هاي كنترل و آزمايش قرار گرفتند. ابزارهاي اندازه گيري پرسشنامه تكانشگري و پرسشنامه كاركردهاي اجرايي بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس چندمتغيره و تحليل كواريانس با اندازه گيري مكرر استفاده شد. يافته ها: يافته ها نشان داد تفاوت معناداري بين ميانگين نمرات سه مرحله پيش آزمون، پس آزمون و آزمون پيگيري متغيرهاي حافظه كاري و تكانشگري كودكان با اختلال كاستي توجه بيش فعالي وجود داشت. ميانگين و انحراف معيار متغير حافظه كاري در مرحله پس آزمون در آموزش ذهن آگاهي 19.34±4.31، در شناختي- رفتاري18.20±4.85، در تركيبي 22.51±5.14 و در گروه كنترل 81.88±8.40 و در متغير تكانشگري در آموزش ذهن آگاهي 19.37±4.08،  در شناختي-رفتاري 23.08±4.56، در تركيبي 17.02±3.67 و در گروه كنترل 30.83±4.24 به دست آمد (0.001 p). نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه آموزش گروهي ذهن آگاهي، آموزش شناختي-رفتاري و آموزش تركيبي به مادران موجب افزايش حافظه كاري و كاهش تكانشگري در كودكان با اختلال كاستي توجه- بيش فعالي شده است.