رابطه بين سبك‌هاي دلبستگي نا ايمن و خودتنظيمي هيجاني با اضطراب مرگ در پرستاران شاغل در بخش هاي كرونا شهر تبريز

مقدمه: اضطراب مرگ از جمله تنش‌هاي بشر مي‌باشد كه در بعضي از مشاغل از جمله پرستاري به صورت روزمره وجود دارد. خودتنظيمي هيجان شامل فرايند كنترل، ابراز هيجان ها مي‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين سبك‌هاي دلبستگي ناايمن و خودتنظيمي هيجاني با اضطراب مرگ در پرستاران شاغل در بخش هاي كرونا شهر تبريز انجام شد. روش كار: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي- همبستگي بود. ابزارهاي پژوهش پرسشنامه اضطراب مرگ Templer، سبك هاي دلبستگيHazan  و پرسشنامه خودتنظيمي هيجاني Granefske بود. جامعه‌ي آماري كليه پرستاران مرد و زن مشغول به كار در بخش‌هاي كرونا مركز آموزشي درماني سينا، امام رضا و بيمارستان وليعصر شهر تبريز در سال 1401 بود. حجم نمونه اين پژوهش با استفاده از فرمول كوكران 184 نفر بود كه به روش دردسترس انتخاب شدند و تجزيه و تحليل داده ها به روش همبستگي پيرسون توسط نرم افزار spss-25 انجام شد. سطح معناداري آزمون آماري 05/0 بود.  يافته ها: نتايج نشان داد، بين سبك دلبستگي ناايمن دوسوگرا با اضطراب مرگ پرستاران رابطه مستقيم وجود دارد (05/0 P)، بين خودتنظيمي هيجان و اضطراب مرگ رابطه وجود دارد (05/0 P). بين راهبردهاي منفي تنظيم هيجان با اضطراب مرگ رابطه مستقيم و بين راهبردهاي مثبت تنظيم هيجان با اضطراب مرگ رابطه معكوس وجود دارد (05/0 P).  براساس نتايج بين سبك دلبستگي ناايمن اجتنابي با اضطراب مرگ رابطه معني داري وجود ندارد (05/0 P). نتيجه گيري: طبق نتايج بين سبك دلبستگي ناايمن دوسوگرا و تنظيم هيجان با اضطراب مرگ در پرستاران شاغل در بخش كرونا رابطه دارد. بنابراين مي‌توان با آموزش تنظيم هيجان و شناسايي پرستاران با سبك هاي ناايمن دلبستگي از ميزان اضطراب پرستاران بخش كرونا كاست. mouseout= msoCommentHide(’_com_1’) onmouseover= msoCommentShow(’_anchor_1’,’_com_1’)