اثر بخشي آموزش فرزند پروري ميتني بر پذيرش و تعهد بر خودكارآمدي و رابطه والد- كودك در مادران جوان

مقدمه: بكارگيري شيوه مناسب فرزند پروري با رشد و سلامت روان مادران و كودكان ارتباط دارد. لذا اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي آموزش فرزند پروري مبتني بر پذيرش و تعهد بر خودكارآمدي والديني و رابطه والد-كودك در مادران جوان انجام شد.روش كار: پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش مادران داراي كودك ساكن اهواز (ايران) در سال 1401 بودند كه از ميان آن ها 30 نفر با شرايط ورود به پژوهش با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و با روش تصادفي ساده در گروه آزمون و كنترل، 15 نفري قرار گرفتند. مادران مورد مطالعه با فرم جمعيت شناختي، مقياس خودكارآمدي دومكا (PSAM) و مقياس رابطه والد-كودك (CPRS) مورد ارزيابي قرار گرفتند. گروه آزمون تحت مداخله 8 جلسه 75 دقيقه اي آموزش فرزند پروري مبتني بر پذيرش و تعهد قرار گرفت و گروه كنترل پس از اتمام پژوهش تحت آموزش قرار گرفت. داده ها با استفاده از آناليز كوواريانس تك و چندمتغيره  در نرم افزار SPSS-23 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه آموزش فرزندپروري مبتني بر پذيرش و تعهد تأثير معناداري بر افزايش ميانگين نمره خودكارآمدي والديني و رابطه والد_كودك مادران مورد مطالعه دارد (0/001 P). بيش ترين اندازه اثر به ترتيب مربوط به رابطه والد-كودك (0/71) و خود كارآمدي والديني (0/40) بود. نتيجه گيري: آموزش فرزند پروري مبتني بر پذيرش و تعهد منجر به افزايش خودكارآمدي والديني و بهبود رابطه والد كودك در مادران جوان گرديد. لذا به كارگيري اين روش ساده، مفيد و كم هزينه توسط متخصصان بهداشت روان در مادران جوان داراي كودك توصيه مي شود.