اثربخشي آموزش به شيوه كلاس درس معكوس مبتني بر بارشناختي بر مهارت هاي تفكر سطح بالاي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان

مقدمه: رشد مهارت هاي يادگيري و تفكر سطح بالا در آموزش، يكي از الزامات اساسي جامعه علمي امروز است.  لذا اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي آموزش به شيوه كلاس درس معكوس مبتني بر بارشناختي بر مهارت هاي تفكر سطح بالاي دانشجويان دختر دانشگاه فرهنگيان انجام شد. روش كار: پژوهش حاضر يك مطالعه كارآزمايي باليني و نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون و با گروه كنترل بود. جامعه آماري، شامل كليه دانشجويان دختر كارشناسي پيوسته رشته آموزش ابتدايي دانشگاه فرهنگيان چابهار در نيمسال اول سال تحصيلي 1403-1402 بودند كه واحد درسي پژوهش و توسعه حرفه  اي را اخذ كرده بودند. تعداد دانشجويان 60 نفر بود كه به روش سرشماري كامل و تخصيص تصادفي به شيوه قرعه كشي در گروه آزمايش و گواه (هر گروه 30 نفر) قرار گرفتند. داده  ها با استفاده از پرسش نامه مهارت هاي تفكر سطح بالاي محرري (1397) جمع آوري شدند. آموزش درس پژوهش و توسعه حرفه اي به شيوه كلاس دروس معكوس مبتني بر بارشناختي در گروه آزمايش طي 12 جلسه 90 دقيقه  اي با رعايت ساختار 7 مرحله اي انجام گرفت. داده  ها با استفاده از تحليل  كواريانس تك و چند متغيره  در نرم افزار spss-23 تحليل شدند.يافته ها: يافته ها نشان داد بين ميانگين نمرات مهارت هاي تفكر سطح بالاي دو گروه آزمايش و كنترل در مرحله پيش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداري وجود دارد (P 0.001). براساس ضرايب اتا، 61 درصد تفاوت در نمرات پس  آزمون متغير اكتشاف مربوط به تأثير كلاس درس معكوس مبتني بر بارشناختي بوده است.نتيجه گيري: با توجه به اينكه كلاس درس معكوس مبتني بر بارشناختي مي تواند بر رشد فرايندهاي تفكر دانشجويان مؤثر باشد و مهارت هاي سطح بالاي تفكر را در آنان تقويت  نمايد، پيشنهاد مي گردد اين روش به عنوان يك شيوه مؤثر تدريس در دانشگاه ها اشاعه يابد.