دلتنگي و احساس غربت در دانشجوي ترم اول پرستاري: يك گزارش مورد آموزشي

مقدمه: دوره انتقالي از محيط خانواده به دانشگاه و استقلال نسبي يا كامل، از جمله مهمترين عوامل استرس زا در جوانان محسوب مي‌شود. هدف از اين مطالعه گزارش مورد احساس غربت و دلتنگي يكي از دانشجويان پرستاري با نگاه آموزشي به اين موضوع است. معرفي مورد: مورد دانشجوي پسر 19 ساله است كه ترم يك پرستاري مي‌باشد بدون سابقه اختلال رواني است او پسر سوم و فرزند سوم خانواده اي شش نفره است. او از يكي از شهرهاي دور به دانشگاه محل تحصيل مي‌ايد. يافته هاي روانشناسي و روانپزشكي حاكي از احساس غربت در دانشجو بود كه به دليل عدم پاسخ به مشاوره هاي روانشناسي و افكار خودكشي تحت درمان دارويي و جلسات روان درماني قرار گرفت. دانشجو بدليل مراجعه به روان شناس و روانپزشك و مصرف قرص هاي اعصاب و روان، ترس از انگ اجتماعي داشت. افت تحصيلي در نمرات كلاسي و ميان ترم بابت عدم تمركز بر روي دروس مشهود بود. پس از هماهنگي با اساتيد دروس، دروس تئوري بصورت مجازي مطالعه شد و دروس عملي پس از امتحانات پايان ترم و آموزش هاي حضوري امتحان گرفته شد. با دانشگاه مقصد نيز بابت انتقال دانشجو به صورت مهمان هماهنگي شد. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد جهت جلوگيري از پيامدهاي منفي احساس غربت در دانشجويان نياز به همكاري تيمي و ارتباط حرفه اي بين اساتيد، مسئولين دانشكده، مشاورين تحصيلي و روانشناسان دانشكده مي باشد. لذا پيشنهاد مي شود مراكز مشاوره و روان درماني نيز در خوابگاه ها و دانشگاه ها همه روزه خدمات ارائه دهند.