ارتباط بين خودكارآمدي و مهارت هاي فن‌آوري اطلاعات با آمادگي يادگيري آنلاين دانشجويان پرستاري و مامايي

مقدمه: چشم انداز آموزش با پذيرش گسترده پلتفرم هاي يادگيري آنلاين دستخوش دگرگوني قابل توجهي شده است و فرصت ها و چالش ‌هايي را براي دانشجويان در رشته هاي مختلف ارائه مي دهد. لذا بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط بين خودكارآمدي و مهارت هاي فنآوري اطلاعات بر آمادگي يادگيري آنلاين دانشجويان پرستاري و مامايي انجام گرديد. روش كار: اين مطالعه با روش توصيفي از نوع همبستگي انجام شد. جامعه آماري، كليه دانشجويان دانشكده هاي پرستاري و مامايي دانشگاه آزاد اسلامي استان مازندران به تعداد 1248 نفر بود كه با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي طبق جدول كرجسي و مورگان 297 نفر (مامايي= 125نفر و پرستاري= 172 نفر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي سنجش متغيرهاي مطالعه از پرسشنامه هاي خودكارآمدي بندورا، مهارت هاي فناوري اطلاعات ايروين و مك لين و آمادگي واتكينز و همكاران براي يادگيري آنلاين استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي توصيفي، ميانگين، انحراف معيار و همچنين آمار استنباطي، آزمون رگرسيون تك متغيره و چند متغيره استفاده شد. تمامي موضوعات آماري با استفاده از نرم افزار آماري SPSS نسخه 26 و در سطح معناداري (0.05 p) تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين خودكارآمدي(0/45 =p=0/001 ، β) و مهارت‌هاي فن‌آوري اطلاعات(0/36 =p=0/001 ، β) با آمادگي يادگيري آنلاين دانشجويان پرستاري و مامايي دانشگاه آزاد اسلامي استان مازندران رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. نتيجه گيري: به طور كلي مي‌توان نتيجه گرفت خودكارآمدي و مهارت‌هاي فناوري اطلاعات دانشجويان مي‌تواند به بهبود آمادگي آن ها براي يادگيري آنلاين كمك كند. اين نتايج مي‌تواند براي برنامه‌ريزي و اجراي آموزش‌هاي آنلاين در رشته‌هاي پرستاري و مامايي مورد استفاده قرار گيرد.