استلزام‌هاي برنامه‌درسي موسيقي براي نظام آموزش‌وپرورش همگاني جمهوري اسلامي ايران

هدف اين مطالعه شناسايي استلزام‌هاي برنامه‌درسي موسيقي در نظام آموزش‌وپرورش جمهوري اسلامي ايران با اتكا به اسناد فرادست آموزش‌وپرورش و مباني ديني و فلسفي، جامعه‌شناختي و روان‌شناختي است. روش پژوهش به اقتضاء مطالعه، چندگانه است. از روش هاي تحليل سند براي واكاوي اسناد بالادستي، مطالعه تطبيقي كشورهاي پيشرو در آموزش‌وپرورش، مصاحبه پديدارشناسانه با متخصصان موضوعي و تحليل محتواي آثار مراجع تقليد و مجتهدين در اين پژوهش استفاده شده است. تحليل داده‌ها به روش‌ تحليل سند كيفي آلسيده، الگوي تطبيقي بردي و كدگذاري‌هاي باز و محوري انجام شد. براي اعتباربخشي به يافته‌ها از ضريب توافق در كدگذاري، توصيف غني، كفايت ارجاعي، وارسي دوباره توسط مصاحبه‌شوندگان و اعتباريابي اجماعي استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش در قالب امكان ورود به عرصه برنامه‌درسي موسيقي؛ استلزام‌هايي را در ابعاد ديني و فلسفي، روان‌شناختي و زيستي، جامعه‌شناختي و سياسي و مديريت و اجراي برنامه‌درسي حاصل كرد. توجه به اين استلزام‌ها، چارچوب و پيش‌زمينه‌اي را براي طراحي برنامه‌درسي موسيقي در عرصه آموزش‌وپرورش عمومي كشور ايران فراهم مي‌آورد كه در سايه ارزش‌هاي ديني و ملي، برنامه‌درسي موسيقي را از عرصه‌اي مغفول خارج مي‌سازد.