بررسي وضعيت بهره برداري حلزون بابيلون اسپيرال (Babylonia spirata, Linnaeus, 1758) در آب هاي شمالي درياي عمان (استان سيستان و بلوچستان)

آگاهي از ميزان ذخيره آبزيان موجود در هر منبع آبي از اولين و اساسي ترين اطلاعات مورد نياز براي مديريت ذخاير شيلاتي است. گونه حلزون بابيلون داراي ارزش تجاري و صادراتي بوده و صيد آن در ساليان اخير افزايش داشته و تاكنون مطالعه اي در مورد آن انجام نشده است. در بررسي حاضر، وضعيت بهره برداري حلزون بابيلون با نمونه برداري از چهار منطقه صيادي اين گونه در شمال درياي عمان (ايران) شامل پسابندر، بريس ، پزم و كنارك از شهريور 1400 لغايت شهريور 1401 صورت گرفت. در مجموع برروي 2779 نمونه حلزون بابيلون، تجزيه و تحليل زيست سنجي انجام شد. ميانگين طولي(± انحراف معيار) كل نمونه هاي حلزون بابيلون 5±34 در دامنه 64- 19 ميليمتر و ميانگين وزني( ± انحراف معيار) 5±12 در دامنه 66- 2 گرم بود. شاخص هاي رشد و مرگ و مير شامل طول بي نهايت (ميلي متر) L∞ = 71، ضريب رشد K = 0.35 (yr^-1) ، مرگ و مير طبيعي M = 0.5 (yr^-1) ، مرگ و مير صيادي F = 1.75 (yr^-1) ؛ مرگ و مير كل Z = 2.25 ± 0.29 و ضريب بهره برداري E = 0.78 محاسبه شد. ميزان توليد به ازاي بيوماس (P/B) كل 23/0 ± 15/2 P/B = در محدوده 38/2 – 92/1 P/B = و ميانگين توليد سالانه (9-15) 3 ± 12 در سال بدست آمد. مطالعه حاضر نشان دادكه شاخص ضريب بهره برداري اين گونه بيش از حد مطلوب بوده است و بايستي جهت حفظ و پايداري صيد اين گونه اقدامات متقتضي مدنظر قرار گيرد.