مدلسازي دوبعدي تاثير رودخانه‌ها بر ميزان شوري خليج گرگان

خليج گرگان بزرگترين خليج ايران در آبهاي سواحل جنوبِ شرقي درياي كاسپي ميباشد. در اين پژوهش چگونگي ميزان تأثيرگذاري رودخانه‌ها بر ميزان شوري خليج گرگان در بازه زماني يك ساله با استفاده از مدل مايك21 بر روي مش‌هاي بي ساختار و تحت دو سناريويِ وجود و عدمِ وجود رودخانه‌ها بررسي گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه ميزان شوري خليج گرگان در بيشتر فصول سال داراي روند افزايشي از سمت شرق به غرب و ميانگين شوري برابر psu 16.4 در سال 1391 بوده است. مقادير شوري در خليج گرگان ارتباط نزديكي با نوسانات درون ساليانه سطح آب در درياي كاسپي دارد. ميزان شوري در منتهي‌اليه بخش غربي خليج با بيشينه شوري psu 25.6 بهدليل افزايش زمان ماندگاري، بيشتر از نواحي ديگر مدل‌سازي شد. از آغاز پاييز تا پايان زمستان به‌دليل كاهش سطح آب و حركت توده‌هاي آب خليج از سمت غرب به شرق، مقادير شوري در نواحي عميق خليج در خلال اين دوران در مقايسه با فصول ديگر با بيشينه psu 16.5 افزايش مي‌يابد. ورود آب از دريا به خليج و فرآيند تبخير بيشترين تأثير را در تغييرات شوري خليج دارند. تأثير رودخانه‌ها در تغييرات شوري سواحل جنوبي خليج كم بوده است. از ميان 13 رودخانه ورودي به خليج، تنها رودخانه قره‌سو به دليل دبي آب بيشتر داراي حوزه تأثير بيشتر (حداكثر تا فاصله 500 متري از مصب) در مقايسه با ديگر رودخانهها بود. به‌طوركلي ورودي رودخانه‌ها كمترين تأثير را در تغييرات شوري خليج گرگان داشته و سهم رودخانه‌ها در تغييرات شوري خليج گرگان كمتر از دو درصد در سال 1391 بود.