بررسي رابطه بين خودپنداري با خلاقيت مديران مدارس دوره اول متوسطه

تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ شيوه گردآوري داده ها پيمايشي و به روش تحقيق توصيفي انجام شده است. هدف تحقيق بررسي رابطه بين خودپنداري با خلاقيت مديران مدارس دوره اول متوسطه ميباشد كه جامعه آماري كليه مديران دوره اول متوسطه ناحيه دو شهر قزوين در سال تحصيلي 1403-1402 به تعداد 30 نفر بودند و به دليل محدود بودن تعداد آن از روش تمام شماري استفاده شد. ابزار تحقيق پرسشنامه هاي استاندارد خودپنداره لمبرد و مان (2006) و پرسشنامه استاندارد خلاقيت مديران لي و همكاران (2014) بود كه ضريب آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه خودپنداره 0.89 و براي پرسشنامه خلاقيت 0.849 محاسبه شد. نتايج تحقيق نشان داد بين خودپنداري با خلاقيت مديران مدارس دوره اول متوسطه ناحيه دو قزوين رابطه معني دار وجود دارد. همچنين تغييرات متغير خودپنداري با خلاقيت رابطه مستقيم دارد به ازاء يك واحد افزايش خودپنداري 1.484 خلاقيت افزايش و همچنين با افزايش خودپنداري ميزان خلاقيت نيز افزايش مي‌يابد.