گاهشماري؛ نشانه‌اي براي بازتعريف هويت زرتشتيان: مطالعۀ موردي جامعۀ زرتشتي در دو شهر يزد و تهران

گروه‌هاي متعدد فرهنگي، زباني و ديني در جامعه تلاش دارند تا با ارائه تعريفي از هويت گروهي، مرزهاي گروهي خود را از ديگر گروه‌هاي موجود در جامعه متمايز سازند و هويت خود را حفظ نمايند. توجه به زمان و تقويم يكي از ابزارهاي برساخت هويتي گروه‌هاي جامعه است. زرتشتيان ايران كه وارثان دين و فرهنگ ايران باستان هستند، از اين امر مستثني نيستند؛ بنابراين، هدف مطالعۀ حاضر فهم بازسازي هويت زرتشتيان در ايران معاصر با تأكيد بر گاهشماري است. بدين منظور، در اين مطالعه بر روش مردم‌نگاري چند مكانه و مشاهده و مصاحبه به‌عنوان ابزارهاي اصلي آن و مطالعات اسنادي تمركز شد. رفت‌وبرگشت ميان يافته‌هاي ميدان و تحليل آن‌ها و نظريات انسان‌شناسي مشخص نمود كه بازتعريف مرزهاي هويتي همراه با بازتعريف عناصر فرهنگي آنان شامل، ارزش‌هاي اخلاقي، آداب‌ورسوم است. مطابق با يافته‌ها، زرتشتيان با تمركز بر گاهشماري و برجسته‌سازي مناسبت‌هاي ديني تلاش مي‌كنند مرزهاي گروهي خود را حفظ نمايند. همچنين با تمركز بر جشن‌هاي مهرگان، سده و تيرگان هويت خود را به ايران پيوند مي‌زنند و بدين ترتيب پيوند خود را با هويت ملي ايراني برقرار مي‌سازند.