بررسي عددي تأثير محرك پلاسما بر بهبود عملكرد يك جداساز سيكلوني هوا-ذرات جامد

در مقاله حاضر، تأثير جريان ثانويه ناشي از محرك پلاسما بر الگوي جريان درون يك سيكلون و عملكرد جداسازي ذرات جامد آن به صورت عددي بررسي شده است. در اين مطالعه، تأثير پارامترهاي مؤثر از قبيل ولتاژ اعمالي محرك پلاسما، آرايش محرك‌هاي پلاسما، سرعت جريان ورودي به سيكلون و اندازه ذرات جامد مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان مي‌دهد كه عملكرد جداسازي سيكلون در حضور محرك پلاسما در تمامي ذرات با قطرهاي مختلف بين 1 الي 2 ميلي‌متر، نسبت به سيكلون بدون حضور پلاسما افزايش مي‌يابد و مقدار اين افزايش بازده در ذرات با قطر بزرگ‌تر (2 ميلي‌متر)، بيشتر مي‌باشد. نتايج حاكي از آن است كه با افزايش ولتاژ اعمالي به محرك‌هاي پلاسما، بيشينه سرعت مماسي درون سيكلون و عملكرد جداسازي آن افزايش مي‌يابد. همچنين آرايش قرارگيري محرك‌هاي پلاسما تأثير قابل‌توجهي بر الگوي جريان و عملكرد جداسازي ذرات درون سيكلون دارد، به نحوي كه نصب يكنواخت محرك‌هاي پلاسما در كل ارتفاع بخش استوانه‌اي سيكلون (آرايش نوع يك) موجب بهبود عملكرد جداسازي ذرات نسبت به ساير آرايش‌ها مي‌گردد. همچنين نتايج نشان‌دهنده اين است كه استفاده از محرك پلاسما درون سيكلون موجب بهبود 5/26 درصدي عملكرد جداسازي سيكلون نسبت به حالت بدون محرك پلاسما مي‌شود.