ارزيابي ارگونوميكي وضعيت‌هاي كاري با روش‌هاي QEC وART و شيوع ناراحتي‌هاي اسكلتي عضلاني در يك صنعت كاشي

مقدمه: روش‌هاي QEC و ART ابزارهايي سودمند براي شناسايي فاكتورهاي خطر ايجادكننده اختلالات اسكلتي عضلاني مرتبط با كار در صنايع مي‌باشند لذا اين پژوهش با هدف ارزيابي ارگونوميكي وضعيت‌هاي كاري با اين روش‌ها و تعيين ميزان شيوع ناراحتي‌هاي اسكلتي عضلاني در يك صنعت كاشي انجام‌ شده است.روش بررسي: در اين مطالعه تحليلي _ مقطعي وضعيت‌هاي كاري يك صنعت كاشي در سال 1402 بااستفاده از روش‌هاي QEC و ART ارزيابي شد. همچنين ناراحتي‌هاي اسكلتي عضلاني ۶۶ كارگر با استفاده از پرسشنامه نورديك ثبت شدند. داده‌ها به نرم‌افزار spss نسخه 19 منتقل و از آزمون‌هاي كاي اسكوئر، t  مستقل، فيشر و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج: ميانگين و انحراف معيار سن كارگران مطالعه شده 6.11±30.6 سال، سابقه كار 4.95±5.97 سال و شاخص توده بدني آن‌ها 3.42±23.69 بود. 68 درصد كارگران حداقل در يكي از نواحي بدن مبتلا به ناراحتي اسكلتي عضلاني بودند. شايع‌ترين ناراحتي كمردرد(50 درصد)  بود. بين ناراحتي‌هاي شانه، كمر، ساق پا و مچ دست با سابقه كار ارتباط معني‌داري وجود داشت(P 0.05). همچنين بين ناراحتي‌هاي شانه و مچ دست با سن ارتباط معني‌داري وجود داشت (P 0.05). همبستگي مثبت و معني‌داري بين نمرات روش‌هاي ART وQEC  به دست آمد (براي QEC با ART سمت راست r=0.591 وP 0.001 و براي QEC با ART سمت چپ r=0.524 و P 0.001).نتيجه‌گيري: با عنايت به شيوع بالاي ناراحتي‌هاي اسكلتي عضلاني در اين صنعت، اصلاح ايستگاه‌هاي كاري متناسب با نتايج به‌دست‌آمده روش‌هاي ART وQEC  ضرورت دارد.