ارزيابي ريسك خطرات در آزمايشگاه‌هاي گروه‌هاي آموزشي دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد – 1402

مقدمه: ارتقاي ايمني محيط‌هاي كاري ازجمله وظايف هر سيستم كارآمد است. ارزيابي ريسك از كارآمدترين روش‌هاي افزايش ايمني محسوب مي‌شود. توجه به آمار حوادث آزمايشگاهي و اثرات مثبت ارزيابي ريسك در جهت ارتقاء ايمني، ضرورت اين مهم مشخص مي‌شود.روش بررسي: پژوهش حاضر ازلحاظ هدف كاربردي و ازنظر روش توصيفي– تحليلي، مقطعي بوده و به‌منظور ارزيابي ريسك آزمايشگاه‌هاي دانشكده بهداشت با استفاده از يك معادله كمي ريسك سه‌بعدي انجام شد. تيم ارزياب براساس مشاهده منظم فرآيندها و تجهيزات موجود با استفاده از يك معادله ريسك كمي به‌عنوان نشانه‌اي از عملكرد ايمني در سطح آزمايشگاه‌ها پرداخته است. رتبه‌بندي براساس برآورد احتمال خطر، فراواني مواجهه باكار، حداكثر پتانسيل خسارت‌رساني طي يك معادله كمي انجام شد. درنهايت نمره نرخ ريسك هر آزمايشگاه مشخص و رتبه‌بندي سطح ريسك آزمايشگاه‌ها اعلام گرديد. راهكارهاي اصلاحي پيشنهادي ارائه و مجدداً ارزيابي ريسك انجام شد. داده‌ها وارد نرم‌افزار ۲۰ SPSS و بـا استفاده از آمار توصيفي ‌و ‌تحليلي مورد تفسير قرار گرفتند. نتايج: به‌طوركلي ۵۲ درصد از خطرات شناسايي‌شده در سطح ريسك كم قرار گرفتند. بيشترين و كمترين ميانگين نمره نرخ ريسك به ترتيب مربوط به آزمايشگاه‌هاي شيمي محيط ۳۰/۸۹ ± ۵۵/۸۶ و تحقيقات سلامت و ايمني مواد غذايي 28.38 ± 13.51بود. بالاترين نمره نرخ ريسك به آزمايشگاه شيمي محيط اختصاص يافت. بين مؤلفه‌ي نمره نرخ ريسك قبل و بعد از ارائه راهكارهاي پيشنهادي ارتباط معني‌داري وجود داشت. نتيجه‌گيري: مطابق با نتايج حاصل از تحقيق، وضعيت كلي ايمني آزمايشگاه‌هاي آموزشي دانشكده بهداشت در سطح نسبتاً مطلوب بود. بااين‌حال خطرات شيميايي و ايمني حريق به‌عنوان بالاترين اولويت جهت كنترل و انجام اقدامات لازم در راستاي بهبود قرار گرفتند.