بررسي تأثير مداخله آموزشي ارگونومي بر اصلاح وضعيت‌كاري و كاهش اختلالات اسكلتي عضلاني در كاركنان اداري

مقدمه: روند رو به رشد شاغلين محيط‌هاي اداري و استفاده از رايانه در اين ايستگاه‌هاي كاري باعث افزايش شيوع اختلالات اسكلتي عضلاني در ميان آن‌ها گرديده است. در بيشتر مطالعات صورت گرفته بر لزوم انجام مداخلات جهت اصلاح وضعيت ارگونوميك ايستگاه‌هاي كاري اداري تأكيد گرديده است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير مداخله آموزشي ارگونومي بر اصلاح وضعيت كاري و كاهش اختلالات اسكلتي عضلاني در كاركنان اداري انجام شد.روش بررسي: پژوهش حاضر يك مطالعه‌ي توصيفي – تحليلي و همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري مطالعه كليه كاركنان كادر اداري شركت شاتل مي‌باشد كه با توجه به معيارهاي ورود و خروج از مطالعه، تعداد 130 نفر در اين مطالعه شركت داشتند. بعد از ارزيابي اوليه از وضعيت كاري، برنامه مداخله آموزشي ارگونومي جهت كاهش عوامل آسيب‌زايي اسكلتي- عضلاني در طي يك دوره دوماهه، به كاركنان شركت ارائه گرديد. ارزيابي وضعيت بدني قبل و بعد از آموزش انجام شد. ابزار گرداوري داده‌ها شامل پرسشنامه ارزيابي اختلالات اسكلتي عضلاني نورديك( NMQ) و روش ارزيابي پوسچر ROSA بودند. داده‌ها توسط نرم‌افزارSPSS  مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت جهت تجزيه‌وتحليل آماري از آمار توصيفي و نيز آزمونt student  استفاده شد. نتايج: نتايج مطالعه نشان داد كه ارتباط بين اختلالات اسكلتي - عضلاني با گروه‌هاي سني مختلف در اكثر اندام‌هاي بدن معني‌دار نمي‌باشد و تنها اين ارتباط در ناحيه گردن و قسمت فوقاني پشتي تائيد مي‌شود. همچنين ارتباط بين اختلالات اسكلتي و عضلاني با سابقه كار كارمندان در اكثر اندام‌هاي بدن معني‌دار نمي‌باشد و تنها اين ارتباط در ناحيه گردن و قسمت فوقاني پشتي تائيد مي‌شود. در نهايت آموزش ارگونومي افراد موردمطالعه بر سطح ريسك محاسبه‌شده آن‌ها (به روش ROSA) تأثير معناداري داشته است. نتيجه‌گيري: اگرچه بيشتر شركت‌ها از وسايل با ارگونومي لازم برخوردارند اما كاركنان نحوه استفاده صحيح از آن‌ها را نمي‌دانند. به دليل عدم آگاهي برخي از مديران و كاركنان از اهميت رعايت ارگونومي بهتر است علاوه بر محيا كردن محيط كار مطابق با اصول ارگونومي آموزش‌هاي لازم در اين زمينه به اين افراد داده شود.