اثربخشي آموزش زبان امكان بر اجتناب شناختي و تفكر فلسفي دانش‌ آموزان مدارس استعدادهاي درخشان

پژوهش حاضر به ‌منظور تعيين اثربخشي آموزش زبان امكان بر اجتناب شناختي و تفكر فلسفي دانش‌آموزان دختر مدارس تيزهوشان اجرا شد. اين پژوهش از نوع مطالعات آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعۀ آماري پژوهش را 388 نفر از دانش‌آموزان دختر مدارس تيزهوشان استان گلستان تشكيل ­دادند. براي تعيين حجم نمونه ابتدا با توجه به جدول كرجسي-مورگان و با روش نمونه‌گيري تصادفي، 185 نفر براي غربالگري اوليه انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي اجتناب شناختي و تفكر فلسفي پاسخ دادند. 45 نفر داراي اجتناب شناختي بالا و تفكر فلسفي پايين بودند كه از ميان آن­ها 30 نفر به‌ روش تصادفي ساده انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش به مدت 10 جلسه به‌صورت هفتگي و آنلاين از طريق شبكه آموزش شاد (هر جلسه 25 دقيقه) تحت آموزش زبان امكان قرار گرفت. براي تحليل داده‌هاي پژوهش از روش آماري كوواريانس استفاده شد. نتايج نشان داد بين ميانگين‌هاي پس‌آزمون دو گروه آزمايش و كنترل تفاوتي معني‌دار وجود دارد؛ بدين معني كه آموزش زبان امكان سبب كاهش ميزان اجتناب شناختي و افزايش تفكر فلسفي دانش‌آموزان مدارس تيزهوشان استان گلستان شد.