اثربخشي بسته آموزشي راهبردهاي تقويت فرايندهاي روانشناختي پايه بر بهبود سرعت پردازش و پيشرفت رياضي دانش آموزان داراي اختلال يادگيري در رياضي

پژوهش حاضر با هدف ارزيابي اثربخشي بسته آموزشي فرايندهاي روانشناختي پايه بر بهبود سرعت پردازش و پيشرفت رياضي دانش آموزان ابتدايي داراي اختلال يادگيري در رياضي انجام شد. روش پژوهش، از نوع شبه‌آزمايشي با طرح پيش‎آزمون – پس‎آزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه‎ي دانش‎آموزان دختر با اختلال رياضي دوم ابتدايي بود كه درسال تحصيلي 1399 -1400 به مركز آموزش مشكلات ويژه يادگيري طلوع قاين مراجعه كرده‎اند، تعدادكل اين دانش‎آموزان 20 نفر بودند كه به‎صورت نمونه در دسترس به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. كاربرگ‎هايي در 20 حيطه متفاوت فرايندهاي روانشناختي تهيه وگروه آزمايش به مدت20 جلسه‎ي 45 دقيقه‎اي مورد آموزش قرار گرفتند در حالي كه گروه كنترل هيچگونه آموزشي دريافت نكردند. براي جمع‎آوري داده‎ها از خرده مقياس‎ سرعت پردازش ويراست چهارم مقياس هوش وكسلر كودكان(وكسلر، 2003)، آزمون رياضي ايران كي مت و دو آزمون محقق ساخته پيشرفت رياضي (قربانپور،1399) استفاده شد. داده‎ها با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيره تحليل شد. نتايج به‌دست آمده تفاوت معناداري بين دو گروه آزمايش و كنترل در پس‎آزمون نشان داد. بدين معني كه آموزش، توانسته دربهبود سرعت پردازش و پيشرفت رياضي دانش آموزان داراي اختلال رياضي مؤثر واقع شود. براساس نتايج به‌دست آمده توجه به راهبردهاي آموزشي فرايندهاي روانشناختي ‎پايه مي‎تواند در آموزش و توانبخشي دانش آموزان با اختلال يادگيري نتايج اميد بخشي در پي داشته باشد و مي‎توان از آن به عنوان يك روش مداخله‎اي مؤثر بهره گرفت.