رابطه نگرش به بزهكاري با استرس ادراك شده و سبك هاي دلبستگي دانشجويان دانشگاه آزاد تهران

هدف پژوهش حاضربررسي رابطه نگرش به بزهكاري با استرس ادراك شده و سبك هاي دلبستگي دانشجويان دانشگاه آزاد تهران بود. . پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر زمان يك پژوهش مقطعي، از لحاظ نوع داده‌ها كمي و از نظر روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي است. بدين منظور جامعه آماري پژوهش  حاضر شامل همه دانشجويان روان شناسي دانشگاه آزاد تهران به تعداد 2400 نفر بود. از جامعه آماري مذكور بر اساس فرمول مورگان و كرجسي 331  نفر انتخاب شد. نمونه مذكور با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه نگرش به رفتارهاي بزهكارانه ، پرسشنامه استرس ادراك شده و  پرسشنامه سبك هاي دلبستگي گردآوري شد. جهت پردازش، تحليل داده‌ها و بررسي فرضيه‌هاي پژوهش ازنرم افزارهاي آماري spssو    lisrelاستفاده شد. نتايج حاصل نشان داد كه برازش مدل مفهومي مورد تأييد قرار گرفت. بررسي مسيرهاي مستقيم ارتباط متغيرهاي مورد بررسي نشان داد كه استرس ادراك شده و دلبستگي اضطرابي داراي رابطه مثبت با نگرش منفي به بزهكاري مي باشد. نگرش منفي به بزهكاري با سبك دلبستگي ايمن و اجتنابي داراي رابطه مثبت هستند. همچنين نگرش مثبت به بزهكاري با هيچ كدام از متغيرهاي تحقيق رابطه معنادار نشان نداد.يافته‌هاي حاصل از پژوهش حاضر نشان از روابط ساختاري متغيرهاي نگرش به بزهكاري ، استرس ادراك شده با سبك هاي دلبستگي مي‌باشد و مي‌تواند مورد استفاده روانشناسان جنايي، جرم‌شناسان و ساير متخصصان مرتبط قرار گرفته و در جهت پيشگيري از بزهكاري نقش داشته باشد.