شماره ركورد
1382901
عنوان مقاله
روشهاي درمان هموفيلي، مروري بر شواهد موجود
پديد آورندگان
قاسمي ، فهيمه دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - مركز تحقيقات سلولي و مولكولي، دانشكده پزشكي - گروه زيست فناوري پزشكي , عرفانيان ، نفيسه دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - دانشكده پزشكي - گروه پزشكي مولكولي،كميته تحقيقات دانشجويي , كرباسي ، سميرا دانشگاه علوم پزشكي بيرجند - دانشكده پزشكي، مركز تحقيقات بيماريهاي قلب و عروق - گروه پزشكي مولكولي , زمرديپور ، عليرضا پژوهشگاه ملي مهندسي ژنتيك و زيست فناوري - پژوهشكده زيست فناوري پزشكي - گروه پزشكي مولكولي
از صفحه
204
تا صفحه
215
كليدواژه
جايگزيندرماني , ژندرماني , فاكتورهاي انعقادي 8 و 9 , هموفيلي A و B
چكيده فارسي
بيماري هموفيلي يك بيماري خونريزي دهنده ارثي است كه در اثر نقص عملكرد يا فقدان فاكتورهاي انعقادي 8 (هموفيلي A) يا 9 (هموفيلي B) به وجود مي آيد. در حال حاضر درمان اصلي اين بيماري ها جايگزين درماني است كه از طريق تزريق دوره اي و منظم فاكتورهاي انعقادي مشتق شده از پلاسما و يا نوع نوتركيب آن ها امكان پذير است. استفاده از فاكتورهاي انعقادي نوتركيب به دليل نياز به تزريق دوره اي و منظم (2 الي 3 بار در هفته) به منظور پيشگيري از خونريزي، به خصوص در مورد بيماران مبتلا به نوع حاد هموفيلي، بار مالي زيادي را براي بيمار به دنبال دارد. از طرفي ديگر اين روش درماني در دسترس همه بيماران به ويژه بيماران ساكن در كشورهاي درحال توسعه نيست. ازاين رو اخيراً ژن درماني به عنوان گزينه درماني مناسب و مقرون به صرفه براي درمان هموفيلي مطرح شده است، زيرا اين روش مي تواند به عنوان درمان دائمي مدنظر قرار گيرد. پيش بيني مي شود اين روش مشكلاتي را كه در حال حاضر در درمان هموفيلي با آن مواجه هستيم، برطرف نمايد. هموفيلي به دليل آن كه يك ژن فاقد عملكرد باعث بروز بيماري مي شود گزينه مناسبي براي ژن درماني محسوب مي گردد. اخيراً ژن درماني با استفاده از ناقل هاي مشتق شده از ويروس همراه آدنو (AAV) براي درمان هموفيلي B موفقيت آميز بوده است. همچنين روش هاي جديد مبتني بر ژن و سلول درماني و همچنين روش هاي مبتني بر ويرايش ژنومي نيز براي درمان بيماري هاي هموفيلي در دست بررسي است. در اين مقاله مروري انواع روش هاي درمان هموفيلي از گذشته تاكنون به ويژه روش هاي ژن درماني ارائه شده است.
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي بيرجند
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي بيرجند
لينک به اين مدرک