بررسي اضطراب ناشي از كرونا و ساير علل موثر بر رفتارهاي پيشگيري كننده از كوويد 19 در مراجعين مراكز جامع سلامت شهر بيرجند

مهم‌ترين راه كنترل بيماري كوويد 19 با قدرت سرايت بالا و فاقد درمان اختصاصي، پيشگيري است. باتوجه به عدم انجام مطالعه مشابه، هدف مطالعه حاضر بررسي اضطراب ناشي از كرونا و عوامل مؤثر بر رفتارهاي پيشگيري‌كننده از كوويد 19 از ديدگاه مراجعين به مراكز جامع سلامت با توجه به باورهاي اجتماعي، فرهنگي و ... منطقه بود. در اين مطالعه مقطعي تعداد 400 مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهرستان بيرجند در زمان شيوع بيماري كوويد 19 در سال 1400 بررسي شدند. در اين مطالعه توصيفي تحليلي، پس از اخذ رضايت آگاهانه از مراجعين پرسشنامه محقق ساخته در خصوص رفتارهاي پيشگيري كننده از كوويد 19، مقياس اضطراب بيماري كرونا براي سنجش اضطراب ناشي از كرونا و چك ليست اطلاعات دموگرافيك توسط افراد تكميل شد. بيشترين رفتار پيشگيري كننده در مراجعين مورد بررسي استفاده از ماسك هنگام خروج از منزل بود. ميانگين نمره رفتار پيشگيري‌كننده در زنان به‌طور معناداري بيشتر از مردان (0.001 P) و ميانگين نمره رفتار پيشگيري‌كننده به تفكيك سطوح مختلف شغل مراجعين با يكديگر تفاوت معناداري داشت (0.001=P). بين نمره اضطراب و رفتار پيشگيري كننده افراد با ضريب همبستگي 0.321 ارتباط مثبت و معناداري وجود داشت (0.001 P). ضريب همبستگي بين درك خطر و رفتار پيشگيري‌كننده از كرونا 0.325 و بين آسيب‌پذيري و رفتار پيشگيري كننده 0.333 بود. با توجه به ارتباط بين اضطراب و رفتار پيشگيري‌كننده افراد مي‌توان با افزايش آگاهي و اطلاع‌رساني مناسب در خصوص عوارض جدي بيماري، راه‌هاي انتقال توسط رسانه ملي و فضاي مجازي ميزان رفتارهاي پيشگيري‌كننده در افراد را افزايش داد.