تحليل حساسيت تبخيرتعرق مرجع و ارزيابي مجموعه داده هاي هواشناسي ERA5، CFSv2 و MERRA2

هدف از اين پژوهش بررسي حساسيت تبخير و تعرق مرجع نسبت به متغيرهاي هواشناسي و معرفي پايگاه داده‌اي با بيشترين دقت در ارائه متغيرهاي هواشناسي تأثيرگذار بر تبخير و تعرق مرجع در حوضه درياچه اروميه بود. براي اين منظور 24 ايستگاه سينوپتيك انتخاب و داده‌هاي هواشناسي آن ها به صورت روزانه در بازه 1389 تا 1398 تهيه گرديد. سپس با استفاده از معادله فائو پنمن مانتيث تبخير و تعرق مرجع محاسبه گرديد و تأثير تغييرات متغيرهاي هواشناسي به صورت جداگانه در بازه 20%± بر آن بررسي شد. سپس دقت داده‌هاي هواشناسي ERA5، CFSv2 و MERRA2 مورد ارزيابي قرار گرفت و دقيق‌ترين آن‌ها معرفي گرديد. ميانگين ده ساله تبخير و تعرق مرجع ايستگاه‌هاي هواشناسي برابر 3/1 ميلي‌متر در روز به دست آمد و نتايج نشان داد كه بيشينه دما تأثيرگذارترين متغير هواشناسي بر تغييرات تبخير و تعرق مرجع است. پس از آن به ترتيب سرعت باد و كمينه دما بيشترين تأثير را داشتند. مقدار ضريب حساسيت براي بيشينه دما، سرعت باد و كمينه دما به ترتيب 0.4، 0.2 و 0.1 به دست آمد. بررسي داده‌هاي هواشناسي ERA5، CFSv2 و MERRA2 نشان دادند كه مجموعه داده‌هاي ERA5 داراي بيشترين دقت هستند. بر اساس نتايج، ميانگين 10 ساله تبخير و تعرق مرجع ERA5 برابر 2.86 ميلي‌متر بر روز به دست آمد. اين مقدار بر اساس شاخص CRM داراي 8% كم برآوردي نسبت به مقدار به دست آمده از ايستگاه‌هاي هواشناسي بود. در نهايت شاخص‌هاي EF (0.92) و nRMSE (0.17) تبخير و تعرق مرجع ERA5 را در رتبه مناسب و قابل اعتماد قرار دادند.