الگوي رفتار شناسي معامله گران در بازار سرمايه

معامله گران در شرايطي كه احتمال ضرر و زيان وجود دارد، ريسك پذير مي شوند و در شرايطي كه احتمال كسب سود وجود دارد، تا حد زيادي از ريسك پذيري آنها كاسته شده و تنها به سودهاي قطعي بسنده مي كنند. اين شيوه رفتاري معكوس در انسان نوعي پديده عصب شناختي است كه هم در انسان و هم در حيوانات مشترك است. در حال حاضر شرايط علي، مداخله‌گر و زمينه‌اي، راهبردها و پيامدهاي رفتارشناسي معامله گران موردبررسي و كنكاش قرارنگرفته است. بنابراين در اين مطالعه تلاش شده است تا الگوي رفتارشناسي معامله گران به روش نظريه‌پردازي زمينه اي طراحي گردد. اين پژوهش، از نوع كيفي و اكتشافي بوده و به‌وسيله مصاحبه با افراد خبره در حوزه مباني نظري رفتارشناسي، حوزه بازار سرمايه و ساير حوزه هاي مرتبط با موضوع پژوهش اجراشده و با انجام 16 مصاحبه در سال 1400 به روش نمونه‌گيري گلوله برفي، به اشباع رسيده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه مهم‌ترين شرايط علي كه موجب شناخت رفتاري معامله گران مي‌شوند، به ترتيب اثر ريسك(نظريه دورنما)، سطوح رفتار مالي، فرضيه بازار كارا، پديده بيش/ كم واكنشي، پديده اطمينان بيش/ كمتر از حد، پديده آربيتراژ، پديده اخبار، پديده تعصب، پديده تفكر مثبت، پديده صبر، پديده رفتار توده اي(گله اي)، پديده اورتردينگ، پديده هيجان، حجم مبادلات، كمبود اطلاعات، سوگيري هاي رفتاري، سوگيري هاي شناختي، شاخص بورس، استراتژي معامله گري و ترس و طمع مي باشند.