جايگاه كرامت انساني در فقه جزايي و مقارنه آن با حقوق كيفري ايران

انسان كرامت ذاتي دارد و شايسته كسب فضايل است و لازمه آن داشتن حق حيات و امنيت شخصي است؛ چراكه اين فضايل تنها در صحنهە زندگي اجتماعي بروز و ظهور پيدا مي‌كند. عمل نيك و اخلاق كريمه اي براي انسان فضيلت شمرده مي شود كه در شرايط آزاد از او ظهور و بروز پيدا كند و اين حقوق؛ يعني حق حيات، آزادي و امنيت شخصي كه در ماده 3 اعلاميه حقوق بشر به رسميت شناخته شده است، اساس همه حقوق سياسي و آزادي هاي مدني متعاقب آنها ازجمله رهايي از شكنجه و بازداشت خودسرانه، نيز حقوق مربوط به محاكمه منصفانه، آزادي بيان و آزادي مسافرت (هجرت) و عدم مداخله در زندگي خصوصي و اصل برائت، حق ازدواج و تشكيل خانواده و آزادي عقيده و نظاير آنها است كه در بخش حقوق ملت و درواقع، حقوق شهروندي قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و مواد سوم تا بيست ويكم اعلاميه جهاني حقوق بشر مندرج است. مقاله حاضر با روش توصيفي تحليلي به مسئله پرداخته است.