جلوه هاي ظهور جرم انگاري امنيت مدار در جرائم عليه امنيت در حقوق كيفري ايران

امنيت گرايي يكي از برساخت‌هاي ناروايي است كه بر پيكره ي سياست جنايي تحميل مي‌گردد و به معناي روند انحرافي در تشكيل يك فرايند پاسخ‌دهي به پديده ي مجرمانه است. امنيت گرايي سياست جنايي مي‌تواند معياري براي تميز يك سياست جنايي كارآمد و مطلوب از يك سياست جنايي ناكارآمد و نامطلوب باشد؛ در نتيجه سياست جنايي هر جامعه مي بايست براي جرم‌انگاري و خلاف قاعده دانستن اعمال و اقدامات افراد كه تا پيش از اين مباح تلقي مي‌شدند، توجيه مناسب ارائه دهد. مقاله حاضر به روش توصيفي- تحليلي تدوين شده است. در اين مقاله سعي شده است به اين پرسش مهمترين مختصات جرم انگاري امنيت مدار در حقوق كيفري ايران كدام است؟ پاسخ مناسب داده شود. بنظر مي رسد مهمترين مختصات جرم انگاري امنيت مدار در حقوق كيفري ايران شامل جرم انگاري انديشه مجرمانه ، جرم‌انگاري اعمال مقدماتي،ابهام سازي تقنيني و جرم‌انگاري هاي نوين نيز مي باشند. هدف از مقاله حاضر تشريح جلوه هاي گرايش به جرم انگاري تهاجمي در حقوق كيفري ايران مي باشد.