ويژگي‌هاي فرهنگي رفتاري وتطورات اجتماعي مكريان از عهد ناصري تا پايان پهلوي اول

تحقيق حاضر با عنوان «ويژگي‌هاي فرهنگي رفتاري وتطورات اجتماعي مكريان از عهد ناصري تا پايان پهلوي اول» به صورت توصيفي- تحليلي به تبيين ويژگي فرهنگي رفتاري وتطورات اجتماعي مكريان از عهد ناصري تا پايان پهلوي اول مي پردازد. سوال اصلي اين پژوهش اين است كه ويژگي‌هاي فرهنگي رفتاري وتطورات اجتماعي مكريان در دوره‌ي مزبور چه تحولاتي داشته است؟ نتايج و يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي دهد كه اين منطقه تحت تأثير ادوار نظم سياسي در ايران، ساختار نظام سياسي و الگوهاي تركيبي ملت از منظرهاي اجتماعي، جغرافيايي و ژئوپولتيك الگوي تركيبي ملت هميشه درگير نوعي نوسان مرزي از جهات مختلف بوده است.زماني كه عده‌اي در جغرافياي خاص با يكديگر تعامل دارند با گذشت زمان در تمايلات خاص هم تشابه پيدا مي‌كنند كه جامعه كردي هم در مكريان از اين قاعده مستثني نبوده و ساكنان آن ارزش‌ها و هنجارهاي بخصوص را رعايت مي‌كردند.در ميان مكرياني‌ها نوعي احساس گروهي به معناي يك حس اخلاقي كه از همگوني‌هاي قومي و فرهنگي سرچشمه گرفته بود، وجود داشت و اين احساسات اخلاقي و فرهنگي در مكريان و در سطح محلي و در ميان جمعيت ساكن در اين ناحيه گاهي به اتحاد هم مي‌انجاميد و يا گاهي احساس گروهي ميان كردهاي مكري و ترك‌هاي قره‌پاپاق عليه حكومت مركزي نيز شكل مي‌گرفت، چرا كه آنان به صورت متناوب و توسط حكومتي‌ها غارت مي‌شدند. ساختار فرهنگ ارباب ـ رعيتي، ديني ـ مذهبي و قومي ـ مليتي در رأس هرم اين جامعه قرار داشت و بر اساس آن وفاداري‌هاي قومي، محلي، خانوادگي، قبيله‌اي، طايفه‌اي و مذهبي ـ عقيدتي شكل و فرم انحصاري‌تر به خود گرفت در بطن چنين وضعيتي اختلاف و تضاد و تقابل نمايان بود. نبود بلاغ سياسي تعلق را از فرد به فكر و از سليقه‌هاي فردي به اجماع فكري يك مجموعه به طور كامل منتقل نكرد و شايد تعلق و وفاداري به شخصيت‌هايي مثل شيخ عبيدالله شمزين، اسماعيل آقا سمكو و... ناشي از نوعي تمايلات و گرايشات فرهنگي حاكم بر ساختار جامعه كرد بودن و سني بودن بود كه همراهي بخش عمده‌اي از مردم با آنان را به همراه داشت.