بررسي ميزان بهره گيري از جهت گيري هاي تربيتي و اخلاقي نهج‌البلاغه درساحت تربيت اعتقادي عبادي و اخلاقي سند تحول بنيادين

نهج البلاغه به عنوان بهترين و گوياترين زبان قرآن و تبيين كننده مباحث تربيتي و اخلاقي اسلامي مي‌باشد. آشنايي و بررسي جهت گيري هاي كلان تربيتي و اخلاقي امام علي(ع) در نهج البلاغه، و تطبيق آن با ساحت تربيت اعتقادي و عبادي و اخلاقي سند تحول بنيادين به عنوان يك سند مادر در حوزه تعليم و تربيت و فراگيركردن اين جهت گيري ها در جامعه مي تواند گره گشاي بسياري از مشكلات و آسيب هاي تربيتي و اخلاقي در جامعه باشد. در اين تحقيق كه به بررسي تطبيقي جهت گيري هاي تربيتي و اخلاقي نهج البلاغه و ساحت تربيت اخلاقي اعتقادي و عبادي سند تحول بنيادين پرداخته شده است با استفاده از روش توصيفي و از نوع تحليل محتوا متن كامل كتاب ارزشمند نهج البلاغه و همچنين سند تحول بنيادين آموزش و پرورش مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است. بررسي تطبيقي اصول و رويكردهاي حاكم بر اين ساحت تربيتي در سند تحول بنيادين با جهت گيري هاي تربيتي و اخلاقي نهج البلاغه حاكي از ارتباط معنادار و استفاده موثر از متون و آموزه هاي نهج البلاغه در تدوين اين ساحت تربيتي مي باشد و نشانگر استفاده كامل مولفين سند از جهت گيري هاي تربيتي و اخلاقي نهج البلاغه و نيز آموزه هاي ارزشمند اين كتاب شريف مي باشد.