جايگاه حق سرگرمي در منظومه حقوق اخلاقي انسان از نگاه اسلام

با پيشرفت فناوري و پديد آمدن سرگرمي‌هاي جديد و اهميت يافتن سرگرمي در سبك زندگي انسان امروزي، سرگرمي به عنوان يك حق براي بشر و نه صرفاً يك فعاليت اختياري مطرح شده است. اينكه سرگرمي از منظر اسلامي يك حق براي انسان محسوب مي‌شود يا خير و اينكه در صورت وجود اين حق، جايگاه آن در منظومه حقوق اخلاقي انسان چيست، از اهميت بسزايي برخوردار است. پژوهش حاضر، با روش توصيفي تحليلي به دنبال روشن ساختن اين جايگاه است. در اين پژوهش، اين نتايج حاصل شد كه از منظر اسلامي، سرگرمي يك حق در منظومه حقوق اخلاقي انسان محسوب مي‌شود و اين حق، يك حق فطري و ازجمله حقوق طبيعي انسان است؛ بنابراين نياز به سرگرمي يك نياز توهمي و القايي نيست و ريشه در طبيعت انسان دارد و جايگاه آن تا جايي است كه به مسئوليت‌هاي اساسي انسان، ازجمله مسئوليت‌هاي كاري، اجتماعي، خانوادگي، سياسي و در رأس آن‌ها مسئوليت‌هاي ديني آسيب نزند و موجب تجديدقوا براي اين مسئوليت‌ها شود.