بررسي عددي ساختار جريان و خطر سيلاب در خيابان ‌هاي متقاطع با بلوك شهري صلب

افزايش جمعيت در مناطق شهري و وقوع روزافزون سيلاب‌ هاي شهري نيازمند ارزيابي دقيق ‌تر براي درك بهتر فرآيندهاي هيدروليكي غالب خطر سيل مي‌باشد. در تحقيق حاضر با استفاده از ديناميك سيالات محاسباتي به بررسي تاثير تغييرات دبي جريان ورودي بر ويژگي‌هاي سيل در يك بلوك شهري پرداخته شده است. مدلسازي‌ها در شرايط جريان پايدار، با استفاده از 7 دبي جريان در ورودي‌ها با هندسه ثابت بلوك شهري انجام شد. نتايج اعتبارسنجي مدل عددي نشان داد كه مدل آشفتگي پروفيل سرعت نزديك سطح آب و سرعت متوسط گيري شده در عمق را با خطاي نسبي 3 و 6/8 درصد نسبت به مدل آزمايشگاهي، داراي همبستگي بيشتري نسبت به ساير مدل‌هاي آشفتگي بود. در تمامي مدل‌ها خيابان راست و بالا‌دست به ترتيب داراي بيشترين و كمترين ميزان عمق، سرعت و عدد پايداري انسان بودند. اين در حالي است كه خيابان پايين‌دست با اختلاف 2 تا 3 برابري سرعت متوسط و دارا بودن 3 الي 4 ناحيه خطر براي عابران پياده داراي بيشترين طيف گستردگي در ميزان پارامترهاي سيلاب مي‌باشد. همچنين افزايش دبي در ورودي‌ 1 به ازاي دبي ثابت در ورودي 2، باعث افزايش ويژگي‌هاي سيلابي خيابان‌هاي راست و پايين‌دست و افزايش عمق و كاهش سرعت در خيابان چپ مي-گردد. اين در حالي است كه افزايش دبي ورودي‌ 2 به ازاي دبي ثابت در ورودي 1، باعث افزايش ويژگي‌هاي سيلابي خيابان چپ و افزايش عمق و كاهش سرعت در خيابان‌ها راست و پايين‌دست مي‌گردد. لازم به ذكر است تغييرات دبي در هر دو ورودي‌ تاثير چنداني بر روي ويژگي‌هاي سيلابي خيابان بالا‌دست ندارد.