شناسايي مؤلفه‌هاي محيط يادگيري شخصي شده در آموزش مهندسي با فناوري هيبريدموك

سرعت رشد و تغيير دانش در رشته هاي مهندسي، منجر به احساس نياز به رويكردهاي جديد شده‌ است. نظريه ارتباط‌گرايي با قرار دادن يادگيرنده در مركز يادگيري و ارائه تعريف جديدي از يادگيري، اين مشكل را مرتفع كرده است. موك‌ها، براساس اين نظريه، تجربه موفقي بوده‌اند. اخيراً پژوهشگران، هيبريدموك‌ها را با تركيب خاصيت توزيع پذيري ايكسموك‌ها و خاصيت شبكه‌اي سيموك‌ها، براي كسب مهارت‌هاي آزاد معرفي و نتايج مثبتي را ارائه داده‌اند. براي دستيابي به هدف پژوهش كه شناسايي مؤلفه‌هاي محيط يادگيري شخصي شده در آموزش مهندسي با فناوري هيبريد موك مي‌باشد، با روش تحليل محتواي كيفي، مؤلفه‌ها در سيموك‌ها و ايكسموك‌ها، بررسي گرديد. بدين منظور از جامعه آماري پژوهش‌هاي الكترونيكي مرتبط، 41 پژوهش داخلي و خارجي به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شد. سپس داده‌ها، با مصاحبه با 7 نفر از صاحبنظران اين حوزه، به اشباع نظري رسيد. پس از آن داده‌ها تحليل كيفي و مضامين مرتبط كدبندي و مقوله‌هاي خودآموزي، خودانگيزشي، خودراهبري، شخصي‌سازي، ارزش‌سنجي ارتباط، ايجاد تقويت و حذف ارتباط و بسترشبكه اجتماعي در دو گروه استقلال فردي و شبكه ‏سازي بدست آمدند.