اثر تمرين هوازي و رزوراترول بر فروپتوز در مدل موش‌هاي صحرايي مبتلا به آلزايمر

مقدمه: فروپتوز  نوعي مرگ سلولي وابسته به آهن مي‌باشد كه در مغز بيماران مبتلا به آلزايمر (AD) شناسايي شده است. فعاليت ورزشي و رزوراترول (RSV) مي‌تواند بيماري‌هاي تخريب‌كننده عصبي، به ويژه AD را به تاخير بياندازد. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر تمرين هوازي و رزوراترول بر فروپتوز مدل موش AD انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 35 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار به پنج گروه كنترل (CTRL)، AD، آلزايمر- تمرين (ADT)، آلزايمر- رزوراترول (ADRSV) و آلزايمر- تمرين- رزوراترول (ADTRSV) تقسيم شدند. گروه‌هاي ADRSV و ADTRSV طي دوره مداخله روزانه 20 ميلي‌گرم RSV را به صورت خوراكي دريافت كردند. برنامه تمرين هوازي شامل دويدن روي تردميل با سرعت 18-6 متر در دقيقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. سطوح آهن و GSH به روش الايزا و بيان ژن‌ها به روشReal time -PCR اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: القاي AD باعث افزايش معني‌داري در آهن و كاهش GSH ،Gpx4 ،Nrf2 و HO-1 نسبت به گروه CTRL شد. تمرين و RSV باعث كاهش آهن و افزايش مقادير GSH ،Nrf2 و HO-1 نسبت به گروه AD شد. همچنين افزايش معني‌داري در ميزان GSH ،Gpx4 ،Nrf2 و HO-1 در گروه ADTRSV نسبت به گروه‌هاي‌ ADT و ADRSV مشاهده شد. نتيجه‌گيري: القاي AD با افزايش شاخص‌هاي فروپتوز همراه بود و فعاليت ورزشي هوازي و تجويز RSV اين روند را بهبود بخشيد. با توجه به اثر فعاليت‌بدني و RSV، مي‌توان از اين دو روش درماني براي بهبود بيماري‌هاي تخريب‌كننده عصبي از قبيل AD استفاده كرد.