نقش واسطه‌اي استقامت ذهني در رابطه بين ذهن‌آگاهي و نگراني از تصوير بدن درافراد با قطع عضو

مقدمه: تصوير بدن يكي از مهم‌ترين جنبه‌هاي سلامت رواني افراد مي‌باشد. افراد داراي قطع عضو ممكن است با مشكلات مختلفي در ارتباط با تصوير بدن روبرو ‌گردند. بنابراين مطالعه حاضر با هدف توسعه روابط ساختاري بين ذهن‌آگاهي و نگراني از تصوير بدن در افراد داراي قطع عضو با نقش واسطه‌اي استقامت ذهني انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه يك مطالعه توصيفي– همبستگي با مدل‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري اين پژوهش را افراد داراي قطع عضو مراجعه كننده به مركز جامع توانبخشي جمعيت هلال احمر تهران دربازه فروردين تا مهر ماه سال 1401 تشكيل دادند و تعداد 260 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه نگراني از تصوير بدن ليتلتون، پرسشنامه پنج وجهي ذهن‌آگاهي بائرو پرسشنامه استقامت ذهني كلاف استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي ما نشان داد كه مدل پژوهش برازش خوبي دارد و مدل علي رابطه بين ذهن‌آگاهي، استقامت ذهني و نگراني از تصوير بدن در افراد داراي قطع عضو از برازش مطلوبي برخوردار است. بعلاوه ذهن‌آگاهي و استقامت ذهني بر نگراني ازتصوير بدن تاثير مستقيم دارند و علاوه بر اين ذهن‌آگاهي از طريق استقامت ذهني بر نگراني از تصوير بدني تاثير غير‌مستقيم دارد. نتيجه‌گيري: نتايج ما حاكي از اهميت نقش ذهن‌آگاهي و استقامت ذهني در نگراني از تصوير بدن افراد داراي قطع عضو مي‌باشد. اجراي برنامه‌هايي براي بهبود ذهن‌آگاهي و استقامت ذهني در افراد داراي قطع عضو مي‌تواند منجر به كاهش نگراني از تصوير بدن آنان شود.