تدوين مدل مفهومي ارتباط سرشت‌هاي عاطفي و هيجاني با رفتار پرخوري نوجوانان با توجه به نقش راهبردهاي تنظيم هيجان

مقدمه: پرخوري به‌عنوان يك رفتار ناسازگارانه و روشي ناكارآمد براي تنظيم هيجان، با پيامدهاي زيانباري در زمينه سلامت براي افراد همراه است. بنابراين، پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط سرشت‌هاي عاطفي و هيجاني با پرخوري با توجه به نقس واسطه‌اي تنظيم هيجان انجام شد. مواد و روش‌ها: طرح پژوهش حاضر توصيفي-همبستگي و از نوع مدل‌سازي بوده و جامعه آماري آن شامل تمامي دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر رشت، ايران در سال تحصيلي 1402-1401 بودند كه از ميان آنها تعداد 368 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌ سرشت‌هاي عاطفي و هيجاني، پرسشنامه تنظيم هيجان و مقياس پرخوري استفاده شد و داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و مدل‌يابي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: مدل از برازش مناسبي برخوردار بوده و اثر مستقيم سرشت‌هاي عاطفي و هيجاني (0/93) بر پرخوري را تأييد نمود. همچنين نتايج حاصل از بررسي نقش ميانجي تنظيم هيجان نيز نشان داد كه تنظيم هيجان نقش ميانجيگري معني‌داري (0/75) در رابطه بين سرشت‌هاي عاطفي و هيجاني و پرخوري داشت (0/05 P). نتيجه‌گيري: فراهم آوردن مداخلات پيشگيرانه با محوريت تنظيم هيجان و مطابق با ويژگي‌هاي خلقي و سرشتي براي دانش‌آموزان مي‌تواند رفتارهاي پرخوري و پيامدهاي ناخوشايند آن كاهش دهد.