تأثير‌ ده هفته تمرين در آب با تاكيد بر تمرينات ثبات مركزي، بر تعادل‌ و برخي عملكردهاي حركتي واليباليست‌هاي زن با اسپرين مزمن مچ پا

مقدمه و هدف: اسپرين مچ پا از آسيب هاي شايع، در بازي واليبال است. هدف تحقيق حاضر، تأثير‌ ده هفته تمرين در آب با تاكيد بر تمرينات ثبات مركزي بر تعادل‌، عملكرد حركتي ‌و جسماني‌ واليباليست هاي زن با اسپرين مزمن مچ پا بود.مواد و روش‌ها: تعداد 60 نفر از زنان واليباليست داراي اسپرين مچ پا با استفاده از نمونه در دسترس در اين تحقيق شركت كردند كه در دو گروه آزمايش (30 نفر) و شاهد (30 نفر) قرار گرفتند. آزمودني هاي گروه آزمايش به مدت ده هفته، هر هفته چهار جلسه‌ 60 دقيقه اي به انجام فعاليت در آب پرداختند، در حالي كه گروه شاهد در اين مدت هيچ فعاليت بدني مؤثري را تجربه نكردند. براي ارزيابي تعادل از دستگاه تعادلي بايودكس‌ و‌ براي ارزيابي عملكرد جسماني از تست عملكرد هوازي (آزمون پله)، تست عملكرد‌ چابكي (زمان‌ آزمون دوي 9×4‌)، تست عملكرد استقامت‌ عضلاني (نمره آزمون‌ دراز و نشست پا جمع)، پرش‌ عمودي‌ سارجنت و آزمون پله سه دقيقه استفاده شد و ميزان درد شركت كنندگان‌ بر اساس شاخص‌ ديداري‌ سنجش‌ درد اندازه گيري‌ شد. داده ها با استفاده از آزمون آناليز كوواريانس در سطح 0.05 P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: در اين مطالعه اختلاف معني داري در نمرات تعادل و ميزان درد و برخي از فاكتورهاي آمادگي جسماني گروه تجربي نسبت به پيش از دوره تمريني يافت شد (0.05 P)، در حالي كه در گروه شاهد تغيير معني داري مشاهده نشد (0.05 P). در مقايسه با گروه شاهد، نمرات تعادل گروه تجربي پس از ده هفته ورزش درماني در آب افزايش معني داري نشان داد (0.05 P).بحث و نتيجه گيري: به نظر مي رسد تمرينات ثبات دهنده در آب باعث بهبود عملكرد جسماني و كاهش شدت درد افراد مبتلا به اسپرين مچ پا مي شود.