تأثير يك دوره تمرينات مقاومتي همراه با محدوديت جريان خون بر سطوح پلاسمايي مايوستاتين و IL-6 مردان جوان رزمي‌كار

مقدمه و هدف: سايتوكاين هاي آزاد شده از عضله اسكلتي از عوامل دخيل در كنترل توده عضلاني هستند. بنابراين هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر يك دوره تمرينات مقاومتي همراه با محدوديت جريان خون بر سطوح پلاسمايي مايوستاتين و IL-6 مردان جوان رزمي‌كار است.مواد و روش ها: تحقيق حاضر از نوع نيمه تجربي و به صورت پيش و پس آزمون انجام شد، تعداد 20 نفر مرد جوان رزمي‌كار با دامنه سني 25 تا 30 سال و ميانگين وزني 70 تا 80 كيلوگرم به صورت تصادفي در دو گروه تمرين همراه با محدوديت جريان خون (10 نفر) و گروه تمرين بدون محدوديت جريان خون (10 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرين مقاومتي همراه با محدوديت جريان خون به مدت چهار هفته انجام شد. غلظت مايوستاتين و IL-6 به روش الايزا اندازه گيري شد. براي تجزيه و تحليل هاي آماري از آزمون تحليل كوواريانس يك طرفه در سطح معنا داري 0.05=a استفاده شد.يافته ها: نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه در گروه تمرين همراه با محدوديت جريان خون نسبت به گروه تمرين بدون محدوديت جريان خون، ميزان مايوستاتين كاهش معنادار (0.001=P) و ميزان IL-6 افزايش معنا داري (0.001=P) پيدا كرده است.بحث و نتيجه گيري: تمرين مقاومتي همراه با محدوديت جريان خون با ايجاد كاهش در ميزان مايوستاتين و افزايش در ميزان IL-6، مي تواند به بهبود شرايط آنابوليك و ساختار عضلاني كمك كند.