تغييرات مقادير سرمي اينترلوكين 15 و نيمرخ ليپيدي، متعاقب مداخله تمرين هوازي با شدت متوسط در مردان ميان‌سال مبتلا به سندروم متابوليك

مقدمه و هدف: تقويت جذب گلوكز در بدن توسط اينترلوكين 15 و اختلالات متابوليكي مرتبط با آن در بيماران مبتلا به سندروم متابوليك احتمالا با مداخله فعاليت ورزشي هوازي دستخوش تغييراتي گردد. هدف اين مطالعه بررسي تاثير يك دوره تمرين هوازي بر سطوح IL-15 و شاخص هاي خطر متابوليك مي باشد.مواد و روش ها: تعداد 20 مرد مبتلا به سندروم متابوليك بصورت داوطلبانه انتخاب و بطور تصادفي در دو گروه 10 نفري كنترل و تمرين قرار گرفتند. برنامه تمرين شامل 12 هفته تمرين هوازي با  3 جلسه در هفته و هرجلسه شامل 45 دقيقه تمرين با شدت 70-60 درصد ضربان قلب اوج بود. خون گيري در مراحل قبل و بعد از مداخله تمرين جهت اندازه گيري متغيرهاي خوني شامل IL-15، HDL، LDL، تري گليسريد، كلسترول تام و گلوكز خون انجام شد. داده ها بوسيله آزمون هاي آماري تي وابسته و مستقل در سطح معني داري 0.05 تحليل شد.يافته ها: در همه متغيرها بين دو گروه تفاوت معناداري وجود داشت. در گروه تمرين مقادير IL-15، HDL، حداكثر اكسيژن بيشينه در پس آزمون نسبت به پيش آزمون افزايش معنادار داشت (0.05 P). در وزن بدن،  شاخص توده بودني، دور كمر، فشار خون ميانگين، كلسترول تام، تري گليسريد، LDL، قند خون و شاخص مقاومت به انسولين كاهش معنادار مشاهده شد (0.05 P).بحث و نتيجه گيري: 12 هفته برنامه تمرين هوازي با شدت متوسط را مي توان براي كنترل عوامل خطر متابوليك در بيماران داراي سندروم متابوليك بعنوان يك روش غيرداروئي پيشنهاد نمود.