بررسي تغييرات آنژيوژنز، هايپوكسي بافتي و جريان يوني كلسيم بافت قلبي رت هاي نابالغ، بالغ و پير متعاقب تمرين تركيبي

مقدمه و هدف: در سطح سلولي تاثيرات حفاظت قلبي ناشي از ورزش بر بافت قلب در سنين محتلف متفاوت است. هدف از مطالعه حاضر بررسي تغييرات آنژيوژنز (VEGF)، هايپوكسي بافتي (HIF-1) و جريان يوني كلسيم (Calcineurin) بافت قلبي رت هاي نابالغ، بالغ و پير متعاقب تمرين تركيبي مي باشد.مواد و روش ها: تعداد 30 سر رت نر نژاد ويستار در سه رده سني 2 هفتگي، 8 هفتگي و 24 ماهگي تهيه (هر رده سني 10 سر) و هر رده سني به دو گروه كنترل و تمرين تقسيم شدند (هر گروه 5 سر). در گروه تمرين تركيبي حيوانات به صورت يك روز در ميان برنامه تمريني مقاومتي يا هوازي را به مدت 6 هفته انجام مي دادند. ميزان اضافه بار در برنامه تمرين مقاومتي بر اساس وزن بدن حيوانات از 30% در هفته اول به 120% وزن بدن در هفته آخر تعيين شد. براي تمرين هوازي نيز شدت تمرين از 50 درصد حداكثر سرعت در هفته اول به 80 درصد در هفته آخر رسيد. پس از 6 هفته تمرين، حيوانات قرباني و بافت قلب براي اندازه گيري فاكتورهاي VEGF، HIF-1 و Calcineurin با روش RTPCr جدا گرديد. براي آناليز داده‌ها از روش آماري تحليل واريانس يك راهه با معناداري 0.05 P استفاده شد.يافته ها: گروه تمرين 8 هفتگي مقادير بالاتري در بيان ژن VEGF بافت قلب، نسبت به گروه كنترل خود (كنترل 8 هفتگي) نشان داد (0.02=P). با اين وجود، بين گروه هاي تمرين در سه رده در بيان ژن VEGF تفاوت معني داري وجود نداشت (0.05 P). همچنين، بين گروه هاي كنترل و تمرين در هر رده سني و بين گروه هاي تمرين در سه رده در بيان ژن HIF-1 و Calcineurin قلبي تفاوت معني داري وجود نداشت (0.05 P). بحث و نتيجه گيري: انجام تمرين ورزشي در سنين جواني تاثيرات مطلوب تر سلولي (به ويژه تنظيم مثبت فاكتور رگ زايي) بر جاي مي گذارد. لذا براي داشتن يك دوره سالمندي با كيفيت پيشنهاد مي شود از سنين جواني تمرينات مقاومتي- هوازي منظم انجام شود.