مقايسه تاثير تمرينات تناوبي با شدت بالا و تمرينات مقاومتي شديد بر برخي عوامل خطرزاي قلبي عروقي، شاخص آتروژنيك و آنزيم هاي كبدي در مردان داراي اضافه وزن و چاق

مقدمه و هدف: فعاليت بدني منظم براي پيشگيري از بيماري‌هاي قلبي‌عروقي در افراد داراي اضافه وزن و چاق توصيه مي‌شود. هدف مطالعه حاضر مقايسه تاثير تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) و مقاومتي شديد بر برخي عوامل خطرزاي قلبي عروقي، شاخص آتروژنيك و آنزيم‌هاي كبدي در مردان داراي اضافه وزن و چاق بود.مواد ‌و ‌روش‌ها: در اين مطالعه نيمه‌‌تجربي، 31 مرد داراي اضافه وزن و چاق به صورت تصادفي در سه گروه تمرين HIIT (11 نفر)، تمرين مقاومتي شديد (10 نفر) و كنترل (10 نفر) تقسيم شدند. آزمودني‌ها در گروه HIIT با شدت 90-85 درصد ضربان‌قلب‌ذخيره و در گروه تمرينات مقاومتي با شدت 85-80 درصد يك‌تكرار بيشينه، 3 جلسه در هفته به مدت 9 هفته به اجراي تمرينات پرداختند. قبل و پس از مداخله، جهت اندازه‌گيري نيم‌رخ ليپيدي، آنزيم‌هاي كبدي و محاسبه شاخص‌هاي آتروژنيك از آزمودني‌ها نمونه‌هاي خوني به عمل آمد. از آزمون تحليل كوواريانس جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد.يافته‌ها: درگروه HIIT كلسترول‌تام، تري‌گليسريد، شاخص آتروژنيك پلاسما، CRI-I، CRI-II، ضريب آتروژنيك و ALT نسبت به گروه كنترل به طور‌معني‌داري كاهش يافت (P 0.05). HDL در گروه HIIT در مقايسه با پيش آزمون به‌طورمعني‌داري افزايش يافت. در گروه مقاومتي شديد كلسترول ‌تام، تري‌گليسريد، شاخص آتروژنيك پلاسما، CRI-I و ضريب آتروژنيك نسبت به گروه كنترل به طور‌معني‌داري كاهش يافت (0.05 P). تفاوت معني‌داري بين دو گروه HIIT و مقاومتي مشاهده نشد (0.05 P).بحث ‌ونتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر پيشنهاد مي‌كند كه هردو تمرينات HIIT و مقاومتي شديد در بهبود عوامل خطرزاي قلبي‌عروقي موثر مي‌باشند اما به نظر مي‌رسد ميزان بهبود عوامل خطرزاي قلبي‌عروقي، آتروژنيك و آنزيم‌هاي كبدي در تمرينات HIIT بيشتر باشد.