تاثير تمرين هوازي با مداخله دست بندهاي هوشمند ورزشي بر حداكثر اكسيژن مصرفي در زنان ميانسال داراي اضافه وزن و چاق

مقدمه و هدف: كم تحركي يكي از عوامل بيماري هاي قلبي عروقي بوده و اصلاح سبك زندگي و افزايش توان هوازي مي تواند باعث ارتقا سلامت شود. هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير هشت هفته تمرين هوازي با مداخله دست بندهاي هوشمند ورزشي بر حداكثر اكسيژن مصرفي در زنان ميانسال داراي اضافه وزن بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر به صورت نيمه تجربي انجام پذيرفت. تعداد 30 نفر از زنان ميانسال داراي اضافه وزن شهر تهران به عنوان آزمودني در دسترس، انتخاب و با آرايش تصادفي ساده به سه گروه، تجربي تمرين هوازي با مداخله دست بند ورزشي (10=n)، گروه تجربي تمرين هوازي بدون مداخله دست بند ورزشي (10=n) و كنترل (10=n) تقسيم شدند. گروه هاي تمرين به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه 60 دقيقه اي تمرين كردند. شدت تمرين 50 تا 70 درصد ضربان قلب ذخيره بود. اندازه گيري حداكثر اكسيژن مصرفي توسط آزمون راكپورت انجام گرفت. طبيعي بودن توزيع داده ها با آزمون شاپيروويلك و جهت تحليل داده ها از آزمون آماري تي وابسته و تحليل واريانس يك طرفه ANOVA و آزمون تعقيبي بونفروني در سطح معناداري 0.05 Pاستفاده گرديد.يافته ها: نتايج نشان داد، هشت هفته تمرين هوازي با دست بند ورزشي نسبت به تمرين بدون مداخله دست بند ورزشي باعث افزايش معني داري در حداكثر اكسيژن مصرفي شد (0.001=P). همچنين تغييرات هر دو گروه تجربي نسبت به گروه كنترل نيز معناداري را نشان داد (0.001=P).بحث و نتيجه گيري: هشت هفته تمرين هوازي همراه با دست بندهاي ورزشي مي تواند در بهبود حداكثر اكسيژن مصرفي در زنان ميانسال داراي اضافه وزن نقش موثرتري داشته باشد.