• شماره ركورد
    1383208
  • عنوان مقاله

    تأثير مورچه‌‌ها روي كنترل بيولوژيك كرم گلوگاه انار با استفاده از زنبورهاي تريكوگراما در باغ‌‌هاي انار

  • پديد آورندگان

    شيباني فهندري ، نسرين دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده كشاورزي - گروه گياه‌پزشكي , صادقي نامقي ، حسين دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده كشاورزي - گروه گياه‌پزشكي , مروج ، غلامحسين دانشگاه فردوسي مشهد - دانشكده كشاورزي - گروه گياه‌پزشكي

  • از صفحه
    1
  • تا صفحه
    9
  • كليدواژه
    تريكوكارت , شكارگر , كنترل بيولوژيك , كرم گلوگاه انار , مورچه
  • چكيده فارسي
    كارايي رهاسازي زنبورهاي تريكوگراما تحت تأثير عوامل مختلف از جمله شرايط محيطي و فعاليت شكارگران قرار مي‌گيرد. تاكنون در ايران تحقيقي بر روي نوع شكارگرها و ميزان تأثير آنها بر تلفات تخم‌هاي روي تريكوكارت‌ها در مرحله رهاسازي زنبور تريكوگراما براي كنترل بيولوژيك كرم گلوگاه انار انجام نشده است. در سال 1399 در يك باغ انار به وسعت دو هكتار واقع در روستاي حوض سرخ از توابع بخش مركزي شهرستان تربت حيدريه آزمايشي بصورت فاكتوريل دو عاملي، هر عامل در دو سطح در پايه طرح كاملا تصادفي با پنج تكرار انجام شد. طي شش نوبت رهاسازي زنبور تريكوگراما در باغ مورد مطالعه، نمونه‌هاي بندپايان شكارگر فعال روي تريكوكارت‌ها جمع‌آوري و شناسايي شدند. براي ايجاد تيمارهاي دسترسي و يا عدم دسترسي مورچه‌ها به تريكوكارت‌ها، سيم‌هاي مورد استفاده جهت آويزان كردن كارت‌ها از درخت انار به گريس آغشته مي‌شدند (عدم دسترسي) و يا به گريس آغشته نمي‌شدند (دسترسي آزاد). هر دو نوع تريكوكارت (با دسترسي و عدم دسترسي مورچه‌ها) در دو ارتفاع 80 و 150 سانتي‌متر از سطح زمين از درختان انار آويزان مي‌شدند. تعداد تخم باقي‌مانده روي تريكوكارت‌ها 24 و 48 ساعت پس از نصب تريكوكارت‌ها شمارش مي‌شد. در ميان شكارگرهاي شناسايي شده‌ي فعال روي تريكوكارت‌ها، تنوع گونه‌اي و فراواني مورچه‌ها بطور قابل ملاحظه‌اي چشمگيرتر از ساير شكارگرها بود. ميزان تلفات زنبور تريكوگراما در تريكوكارت‌هاي آغشته به گريس به‌شكل معني‌داري كمتر از تريكوكارت‌هاي بدون گريس بود. بعلاوه، ارتفاع نصب تريكوكارت‌ها نيز بر تلفات تخم‌ها روي تريكوكارت‌ها تأثيرگذار بود. بطوري‌كه در ارتفاع بالا در هر دو تيمار آغشته به گريس و بدون گريس در زمان‌هاي مختلف، ميزان تلفات زنبورهاي تريكوگراما كمتر بود. ميزان تلفات زنبورهاي تريكوگراما با گذشت زمان از تاريخ نصب تريكوكارت‌ها افزايش يافت. باتوجه به نتايج اين تحقيق، براي حفظ تريكوكارت‌ها از حمله شكارگرها بخصوص مورچه‌ها و تقليل خسارت ناشي از آن‌ها، لازم است رهاسازي زنبور تريكوگراما بنحوي برنامه‌ريـزي گـردد كـه حداكثر خروج زنبورها در بازه زماني كمتر از 24 ساعت اوليه پس از نصب تريكوكارت‌ها اتفاق افتد و تريكوكارت‌ها با استفاده از سيم‌هاي فلزي آغشته به گريس و ترجيحا در ارتفاع بالاتر (150 سانتي‌متر بالاي سطح زمين) نصب شوند.
  • عنوان نشريه
    پژوهش هاي حفاظت گياهان ايران
  • عنوان نشريه
    پژوهش هاي حفاظت گياهان ايران