كارايي روش‌هاي مختلف كنترل كرم ساقه‌خوار نواري برنج Chilo suppressalis (Lepidoptera: Grambidae) در شرايط تنش آبي در شاليزار

كنترل كرم ساقه‌خوارنواري برنج در شاليزار نيازمند بهره گيري از تمام اجزاي مديريت تلفيقي آفات است. اجراي اين شيوه‌ها در صورتي موثر است كه مزرعه در شرايط طبيعي به لحاظ منابع آب قرار داشته باشد، اما در صورت بروز تنش خشكي، كدام يك از روش هاي مبارزه براي كنترل آفت موثرتر خواهند بود؟ براي پاسخ به اين پرسش، پژوهش حاضر در موسسسه تحقيقات برنج كشور (رشت) طي سال‌هاي 1398 و 1399 ا نجام شد. در اين پژوهش روش‌هاي مختلف آبياري به عنوان عامل اصلي شامل غرقاب دائم (هر روزه) و آبياري با فواصل 5 ، 10 و 15 روز و عامل فرعي روش‌هاي مختلف كنترل شامل،گرانولپاشي با  ديازينون G10%، محلولپاشي با  مايع فيپرونيل SC5%، كنترل بيولوژيك (رهاسازي زنبور تريكو گراما + كاربرد فرمولاسيون تجارتي باكتري باسيل(Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki) تلفيق روش‌ها (كنترل شيميايي و كنترل بيولوژيك) و شاهد (فقط آب پاشي) بودند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه كمترين خسارت آفت ساقه‌خوار نواري برنج در مرحله رويشي و زايشي گياه برنج در تيمارهاي آبياري هر روزه و پنج روزه با استفاده تلفيقي از روش‌ها و همچنين روش گرانولپاشي در مزرعه آزمايشي بود. همچنين، نتايج بررسي‌ها طي دو سال آزمايش نشان داد كه بيشترين عملكرد مربوط به آبياري هر روزه و پنج روزه، مربوط به دو روش، تلفيقي از روش‌ها و بعد از آن روش گرانولپاشي بود. در آبياري 10 و 15 روزه، بيشترين عملكرد در تيمارهاي محلولپاشي و كنترل بيولوژيك مشاهده شد. بنا بر اين براساس نتايج به دست آمده توصيه مي‌شود در شرايط تنش آبي از كنترل بيولوژيك و محلولپاشي با يكي از حشره‌كش‌هاي مايع و مجاز براي كنترل آفت ساقه‌خوار استفاده شود.